ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
59.
do
assequi,
quique
assequuti
sunt,
po¬
tius
sine
medicina
attigisse,
ne
dicam
si¬
ne
chymia.
Deinde
tantum
potest
pro¬
mittere
chymicus,
quantum
est
in
natu¬
ra
generatrice
prima,
&
vitae
administra¬
trice.
At
vitio
gignuntur
multi
adeo
vt
ne
quidem,
si
à
primo
vitae
ingressu
statim
astes,
&
chymicis
pascas
medicerisque
hominem,
producere
ad
istud
aetatis
eum
queas,
nedum
posteris
temporibus
acce¬
dens.
Si
supponunt
absolutam
sanitatem:
ludunt
nasoque
suspendunt
credulos
potius,
quam
verè
docent.
Quotus
enim
quisque
est,
qui
ita
nascatur?
Sed
&
dem
tibi
istud.
Nu¬
trire
chymicis
essentiis,
&
iisdem
constitue¬
re
tam
geniturae
corpus
deberent,
quam
genitorum.
Ex
quibus
constamus,
iisdem
nutrimur:
&
nutrimentum
in
substan¬
tiam
cedit.
Quod
creatum
est
ex
materia
in
corruptionem
prona;
respuet
nutrimen¬
tum
ex
chymicis
incorruptibilibus.
Quod
ex
his
satum
est;
non
aletur
sanguine,
non
olere,
non
carne.
Si
postquam
editus
in
lu¬
cem
est
infans,
mutare
corpus
eius
in
pro¬
prietatem
essentiarum
chymicarum
velis,
alteratione
id
non
perficies.
Nam
genitum
erat
secundum
substantiam.
Mutabis
igi¬
tur
materiam.
Sed
tunc
totam
vitae
ratio¬
nem
destrues,
quia
naturam
corrum¬
pes.
Arguit
&
experientia
huius
promissi
vanitatem.
Si
infantem
destillatis
chymicis
alere