ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
77
dicinae
indicationibus.
Prima
[GR]ἔνδειξις[/GR]
est
à
morbi
essentia,
secunda
ab
effectis
ad¬
iunctisque
seu
omnino
symptomatis,
ex
qui¬
bus
fieri
vix
potest,
quin
causę
modum
co¬
gnoscas,
sitne
ea
in
actu
adhuc,
an
fuerit,
&
quid
minitetur
porro.
Ex
his
indicationibus
pręceptum
est,
quod,
vbi
intelligitur
ex
morbi
genere,
eius
originem
esse
ex
aliquo
communi,
tunc
hoc
sit
corrigendum,
ęgro¬
tusque
quantum
fieri
potest
inde
arcendus,
&
ita
disponendus
ne
facile
possit
à
vi
agentis
affici.
Illud
autem
commune
est
aër,
vela¬
qua,
vel
frumentum
publicum,
vel
conta¬
gio
&c.
Horum
etsi
non
intelligas
crasin;
sat
tamen
est,
si
noxiam
deprehenderis.
Nec
si¬
quid
occulti
est,
id
sine
manifestis
qualita¬
tibus,
tanquam
satellitibus,
per
quos
grassetur
aut
promoueatur,
est.
Has
vbi
amolitus
fue¬
ris;
coniiciendum
est
aut
prohibitum
impetum
eius
esse,
aut
disturbatam
substantiae
mistu¬
ram.
Probabilis
enim
est
[GR]κeίσπς[/GR],
ab
adiunctis
destructis
de
subiecti
integritate
labefacta¬
ta.
Ita
si
in
contagio
valere
pestem
animad¬
uerteris;
hoc
prohibebis,
&c.
Effectus
celer
&
malignus
arguit
efficientis
seu
morbi,
seu
huius
causae
(Nam
alterum
alteri
respon¬
det)
vehementiam
&
malignitatem.
Inde
arguitur
quam
nobile
&
citum
debeat
esse
remedium,
&
quidnam
primum
agendum,
quid
secundò.
Si
omnia
percurreris;
in
oc¬
cultis
nihil
habebis
nouae
doctrinae,
prae¬
ter