ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
79
nostris
morbis
quod
non
ad
intemperiem,
solutionem
&
organicam
habitudinem,
&
il¬
lorum
misturam
possit
referri.
Si
mistionis
species
&
singularitas
effectaque
seu
sympto¬
mata
&
gradus
fuit
ignoratus;
nihil
inde
im¬
perfectionis
accedit
illis,
sicut
nec
nobis,
si
caetera
probè
teneamus;
ignoremus
autem
singularitates
antiquas.
Galicam,
Hungari¬
cam,
Anglicam
etc.
nesciuerunt:
at
non
inrem¬
periem
calidam,
anginam,
sudores
&
similia.
Quidquid
&
experimento
penè
iidem
morbi
singulares
ab
illis
descripti
extent?
Quod
v¬
na
atque
altera
circumstantia
in
singularibus
va¬
riant,
non
ideo
toto
genere
aut
specie
est
diuer
sum,
sicut
necgenere,
pestis
Dionis
distat
à¬
peste
Dioclis,
quanquam
huc
haemorrhagia
ve¬
xet,
illum
non,
&
alia
quaedam
dissimilia
depre¬
hendantur.
Notum
est
eiusmodi
singularitates
non
mutare
sub
stantiam
praeceptorum
artis,
nec
posse
arte
comprehendi
ob
inexplora¬
bilem
varietatem,
sicut
nec
physicus
omni¬
um
singularitates
docet.
Satis
est
illi
quod¬
que
suo
genere
comprehensum
explicasse.
Mistiones
&
varietates
in
singularibus
non
exprimere
cogit;
sicut
de
humido,
frigidò,
sicco,
curuo,
recto,
etc.
disserit
[GR]κατεῖδος[/GR];
quo
pacto
autem
illa
in
quercu
&
similibus,
[GR]καθ
έ¬
καστα[/GR]
sint
commista,
sensus
percipit,
indeque
ra¬
tio
secundum
vniuersalia
iudicat.
Confu¬
sionum
autem
multitudinem
non
exponit.
His
ita
se
habentibus
planè
friuolum
&
nugato¬
rium
Ars
perse¬
quitur
gene¬
ra,
eaque
in
singularibus
vsu
distin¬
guit.