PHILOSOPHORVM.
47
nem,
&
rectificationem
rursus
in
vnum
co¬
pulare,
sed
frustra.
Siquidem,
etsi
vnum
ele¬
mentum,
ab
alio
quodammodo
separetur,
nihilominus
quodlibet
elementum,
ad
hunc
modum
separatum,
in
aliud
elementum
ite¬
rum
separari
potest,
quę
partes
postmodum,
pellicanica
circulatione,
vel
destillatione,
rursum
in
vnum
redire
minimè
possunt,
at
semper
manent
volatilis
materia
quaedam,
&
aurum
potabile,
vt
ipsi
vocant.
Causa,
cur
ad
suam
intentionem
peruenire
non
potue¬
runt,
haec
est,
quia
natura,
hac
ratione
mini¬
me
distrahi,
nec
separari
vult,
humanis
dis¬
siunctionibus,
vti
per
terrena,
vitra
&
instru¬
menta.
Sola
ipsamet
nouit
suas
operatio¬
nes,
&
elementorum
pondera,
quorum
se¬
parationes,
rectificationes,
&
copulationes,
exequitur,
absque
adminiculo
cuiusuis
ope¬
rantis,
aut
manualis
artificij,
dummodo
con¬
tineatur
in
igne
secreto
materia,
&
in
occul¬
to
suo
vase.
Per
hominem
igitur,
impossibi¬
lis
est
elementorum
separatio,
quae
licet
ap¬
pareat,
non
est
vera
tamen,
quicquid
de
Ray¬
mundo
Lullio
dicatur,
&
anglico
suo
nobili
aureo,
quòd
fabricasse
falsò
putatur.
Habet
enim
ipsa
natura,
in
seipsa
proprium,
separa¬
torem,
qui,
quod
separat;
iterum
coniungit,
absque
hominis
auxilio,
nouitque
omnium
optimè,
vniuscuiusque
proportionem
ele¬
menti,
&
non
homo,
quicquid
scribentes
er¬
ronei,