ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
93
stantia,
quanquam
Graecus
loquatur
con¬
uenientius
nomine
[GR]ίποτάσεως[/GR].
Multo
minus
me
ingero
disputationibus
de
Essentia
di¬
uina,
vnica
&
simplici,
tribus
hypostasibus
manifestata.
Relinquo
item
substantiam
suam
patribus
familias,
nec
Ethicam
aut
ci¬
uilem
artem
inuado.
In
foro
chymico
me
contineo.
Hic
quidnam
sit
Essentia,
scire
desiderem.
Quid
perceperim
ex
aliis
&
le¬
ctione
acquisiuerim,
tibi
indicabo,
tu
iudex
eris.
Vulgus
chymicorum,
seu
potius
impo¬
storum
&
parachymicorum,
Essentiae
no¬
mine
quiduis
à
se
praeparatum
producit
o¬
stenditque.
Aquę
destillate,
olea,
pulueres,
sa¬
les,
&
nescio
quae
alia,
imò
&
alterata
solum
modo
&
transformata
in
aliud
essentiae
vo¬
cantur.
Non
ignoro
etiam
artificibus
qui¬
busdam,
vt
Andernaco,
Zvvingero,
&
aliis
ita
vsurpari
vocem,
veluti
cùm
aurum
pota¬
bile,
auri
sulphur,
Turbith
solis:
liquor
per¬
larum,
sal
&
alia
ipsis
sunt
essentiae.
Sed
in
artis
perpetuitate
[GR]καταχρήσε[/GR]
non
valent,
vt
maximè
in
epistolis
&
aliis
orationibus
lo¬
cum
habeant.
Quidam
vesani
putant
se
es¬
sentias
formales
&
specificas
arebus
sepa¬
rare
posse;
ita
vt
non
amplius
ad
censum
e¬
lementorum
pertineant,
sed
qualitatibus
e¬
lementaribus
spoliatę
transierint
in
coele¬
stium
[GR]ἀποιων[/GR]
naturam:
Inde
quinta
natura
&
essentia
appellatur
liquor
ille
e
vino
no¬
bilissimus,
à
Lullio
quidem
&
aliis
ob
puris¬
simam