ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
101
est,
&
ad
impudentiam
vsque
assurgens
po¬
stulatum.
Nam
ipse
nosti
per
artem
genera
rerum
summa
non
excedi,
esseque
aliquod
vltimum.
Omne
corruptum
transiit
in
analo¬
gum.
Si
integrum
fuit
elementare;
quod
inde
exiit,
coeleste
per
se,
nisi
comparatione
quo¬
dammodo,
non
est.
Arguit
id
corruptionis
po¬
tentia.
Quicquid
enim
elementarem
resipit
naturam,
transmutari
etiam
porrò
potest,
ma¬
teria
nunquam
exuente
contrarij
appetitum
in
elementarium
genere,
quandiu
futurus
est
hic
mundi
vultus.
Si
qui
itaque
ens
chymicum
proponunt
tale,
vt
ab
omni
absolutum
ele¬
mentari
contagio,
per
artem
in
coelestem
trans¬
migrauerit
naturam,
falluntur,
&
ambitiosis
versuteque
confictis
mendaciis
potius
operum
suorum
emtores
admiratoresque
quęrunt,
quam
veritatis
illustrationem.
Qui
verò
docendi
gra¬
tia
&
quid
diuersum
à
maculis
impuritati¬
busque
elementariis
ostendendi
animo
ita
v¬
tuntur
vocabulis,
explicatione
verò
nihil
in¬
telligunt
aliud,
quam
quod
res
est;
illis
debetur
venia
propter
disciplinarum
&
artificum
liber¬
tatem.
Quandocunque
ita,
ens
appellatur
chy¬
micum,
rem
quandam
materiatam
accipiemus,
quam,
cum
natura
non
sine
supererfluis
alienisque
&
multum
impuritatis
afferentibus,
si
vsum
in
sanitate
conseruanda
recuperandaque
per
me¬
dicinam
(Nam
alio
nature
seu
nascendi
fine
ni¬
hil
est
superfluum,
quod
perpetuo
coniunctum
depreheditur)
spectes,
produxerit,
chymia
eò
G
3