TRIADIS.
93
nes
honore
dignos
esse,
qui
mundum
fabu¬
lis
implere
fallereque
norunt,
sermonis
elegan¬
tia,
vel
alio
quouis
ornatu,
laruarum
instar¬
suos
errores
contegere.
Verùm
si
quis
eotum
fundamenta
diligentiùs
examinet,
laruam¬
que
diripiat,
luculentissimè
fucum
suarum
in¬
uentionum,
non
aliunde,
nec
altiùs,
quàm
ex
meris
proprijsque
somnijs
haustarum,
in
serie
verborum
latere,
statim
experietur.
Si
docere
non
possint
sua
principia
ex
centro
Veri
procedere,
necessariò
concluditur
ex
centro
Falsi
deprompta
fuisse,
quòd
praeter
has
duas,
nulla
sit
artium
&
scientiarum
radix.
Cur
itaque
patiemur
à
cęcis,
&
Veritatis
igna¬
ris
duci
nos,
ad
Veri
noticiam,
idque
coactè,
ac
inuitò.
Fatuum
&
christiano
minimè
dignumm
ab
infideli
&
inimico
Dei
seduci,
hac
persua¬
sione,
vt
ab
eius
farinae
hominibus
addisca¬
tur,
christianis
reiectis
ac
spretis
Doctoribus.
Non
aequè
mirum
Aethnicos,
suis,
suique
si¬
milibus,
scripsisse,
&
istos
ab
illis
didicis¬
se
friuola
quaeque.
His
enim
vlteriùs
progre¬
di,
quàm
ad
vmbras
quasdam
Veri,
datum
non
est,
quo
forent
inexcusabiles.
Aequi
bonique
sectatoribus
iudicium
relinquimus,
vtrum
de¬
testabilius,
Paganos
&
infideles
suis
scripsis¬
se
tantùm,
vel
christianos
illorum
doctrinam
amplecti,
qui
christianis
minimè
scripserut.
Nede
sunt
eiusmodi
fideles
homines,
qui
per
fas
aut
nefas
defendunt
ea
quę
sibi
suęque
profes¬
sioni