120
EPIST.
CHIYMICARVM
est,
[GR][unclear][/GR].
Haec
ponit
subiectum
artis
constitutum
iam
causis
essentialibus,
vel¬
uti
in
Arithmetica
est
numerus;
in
Geo¬
metria
magnitudo;
in
musica
harmonia,
&
sic
in
aliis.
Ponetur
hoc
etiam
in
chymia,
&
non
simpliciter
[GR]κατὰ
γέῶος[/GR]
ponetur,
sed
expandetur
diuisione
à
summo
per
in¬
termedia
vsque
ad
vltimum,
quo
pacto
requirit
forma
scientiae
methodica.
Di¬
uisio
autem
quomodo
artificiosè
sit
insti¬
tuenda,
suis
declaratur
praeceptis.
Moneo
tamen
hîc
plurimum
esse
difficultatis,
&
saepe
numero
non
posse
nos
ad
essentiam
peruenire,
aut
totam
artem
vno
distribu¬
tionis
genere
vsque
ad
vltima
deducere.
Plurimum
obseruamus
diuisionem
inte¬
gri
in
membra,
&
generis
in
species
vel
formas.
Vsus
&
consensus
artificum
hîc
multum
habet
ponderis:
sed
ingenio
iu¬
dicioque
exacto
est
opus.
Cum
positum
est,
distributumque
artis
subiectum:
alia
oritur
quaestio
[GR]τι
δσι[/GR].
Et
haec
iam
est
axio¬
matica.
Illa
potius
erat
topica.
Quaerimus
enim
de
definitione
rei;
vnde
emergit
dis¬
positio
rei
definitae
cum
definitione,
sic¬
que
constituitur
axioma.
Perducetur
au¬
tem
definitio
à
summo
genere
per
omnes
species
vsque
ad
vltimam,
&
vbi
fieri
potest
essentialis
perfectaque
dabitur.
In
axiomatis
quoque
[GR]καθολυ[/GR]
sunt
quędam
praescienda.
Non
enim
quoduis
axioma
est
scientificum
principium,
quan¬