AMVVALDINA.
3
ralium
&
medicarum
praecipuè,
deinde
etiam
aliarum
artium
in
quibus
claboro
non
parum
exorbitare.
Defendere
non
solum
veritatem
consueui,
sed
&
digni¬
tatem
eorum,
quos
scio
cum
magna
sui
laude
aliquando
eam
&
in
lucem
produ¬
xisse
sedulo,
&
posteris
citra
inuidiam
com¬
municasse.
Placent
haec
mea
studia
aliquibus;
aliqui¬
bus
displicent.
Negant,
quid
dici
posse
quod
non
dictum
sit
prius.
Non
esse
mundum
im¬
plendum
commentis.
Veterum
placitis
ac¬
quiescendum
&
in
his
tum
intelligendis,
tum
exosculandis
posteritatique
obtrudendis
im¬
morandum.
Qui
dissentiunt
dictum
qui¬
dem
veteribus
agnoscunt,
at
non
omni
se¬
culo
conuenienter
dictum:
imo
nec
omne
dictum.
Semper
enim
priores
anni
aliquid
posterioribus
inuestigandum
reliquerunt
cognoscendumque;
quin
&
iudicandum
si
quid
inuenerunt
ipsi.
Itaque
pergendum
a¬
lacriter
iudicant,
&
inter
alios
etiam
me
ad
istud
officij
genus
instigant.
Horum
tu,
Iohanneshartmanne,
non
es
postremus.
Venit
ad
te
Francofurtum
char¬
tula
quaedam
mea,
perfunctoriè
paucorum
dierum
interuallo,
aduersus
petulantiam
cuiusdam
paracelsici,
foedè
admodum
Ga¬
lenicam
disciplinam
criminantis
&
omnes
professores
eius
summa
iniuria,
maxima
cum
A
2