138
EPIST.
CHYMICARVM
corpore
proprio
me
gero,
tuitem
propriis.
Nec
sumus
accidentia,
sed
substantiae,
vt
pote
separabiles
&
seorsim
existentes.
An
illud
philosophorum
quorundam
somnium
est,
omnes
animas
indiuiduas
esse
animam
vnam
generi¬
cam
non
in
ratione,
sed
natura
existentem,
adeo
vt
diuersa
fiat
secundum
subiecta
&
vires,
sicut
calor
solis
in
ligno,
lapide,
luto,
aqua,
etc
non
secundum
essentiam?
Ego,
quae
mea
simplicitas
est,
puto
substantiâ
artis
conunenire
omnia
indiuidua;
cùmque
sint
numero
infinita;
negatum
esse
substan¬
tias
singulares
in
arte
locum
habere;
sed
saltem
numero
designatas
absque
ordine
subiugari
generibus.
At
isto
modo
negata
non
est
existentia
indiuidualis
in
natura
sin¬
gulari.
Itaque
cum
dicimur
differre
nume¬
ro,
non
est
numerus
accidentarius
intelli¬
gendus,
sed
substantialis,
ipsis
indiuiduis
non
disclusis
certis
speciebus,
sed
vna
com¬
prehensis,
cui
quodque
suam
singularem
substantiam
conferat,
quâ
sit
ipsa.
Reuera
autem
tunc
illa
species
genus
est,
quod
non
existit
extra
singularia.
Quid
enim
est
indi¬
uiduum
aliud
quam
species
ultima,
quae
ge¬
nus
non
potest
fieri
ob
negatam
vlteriorem
in
species
diuisionem?
Itaque
&
singularia
reuera
inter
se
distant
specie,
quod
est
Ari¬
stoteli
numero
differre.
Sed
à
te
expecto
quaestionis
explicationem.
Vale
&
ex
vo¬
to
viue.
EPIST.