ANNOTATIONES.
193
ritae
sapientiam
breuiter
reuelabimus,
nihil
in¬
tus
in
adytis
relinquemus?
Sed
nec
qui
alios
sa¬
cris
initiant
hoc
dicunt,
neque
mystica
diuinatio.
Stata
autem
tempora
sacrorum
principem
con¬
citarunt,
ac
rursus
ille
à
debacchatione
conquie¬
uit,
sacrisque
initiatus
compositum
festinauit,
Sed
ne
molestè
feras,
si
tibi
primo
ac
sacrorum
prin¬
cipi,
alius
ipse
sacrorum
princeps
sedeo.
Tibi
e¬
nim
praestantiora
concredita
sunt,
ac
tu
de
coelo
Deum
deducis,
&
euchis
animam
&
mentem,
quae
in
materia
est,
&
applicas
rei
exemptae
à
ma¬
teria.
Ego
verò
humi
iaceo,
ac
naturae
contem¬
plator
sum,
necdum
retuli
me
ad
rerum
non
aspe¬
ctabilium
speculationem:
quoniam
nondum
mi¬
hi
acutius
lumen
factum
est.
Haec
Psellus
ad
Xi¬
philinum
Patriarcham,
&
vltrâ.
Nosti
igitur
quid
faciemus,
inquit?
Mihi
quidem
terrae
adyta
con¬
credita
sunt:
tu
verò
illa
coelestia
es
consecutus.
Impertiamus
ergo
inuicem
res
quas
habemus:
tu
mihi
egregia
spectacula:
ego
verò
tibi
natura¬
les
effectus.
Sed
viden
quid
ego
tibi
fecerim,
cùm
enim
auri
fontes
aperuerim,
nec
Atho
concussi,
nec
Pangeum
commoui,
nec
venas
quasdam
sub¬
terraneas
reclusi,
sed
lapides
inter
se
conterens,
&
herbas
quasdam
miscens,
ingenuè
tibi
ac
vti¬
liter
aurum
valdè
pretiosum
elaboraui.
Huiusmo¬
di
aliquid
tu
mihi
etiam
comminiscere,
non
in
ae¬
rem
concitans,
non
sublimem
tollens,
sed
aliqua
ratione
in
terris
mihi
ostende
supercoeleste
bo¬
num:
nullibi
enim
est,
sed
vbique,
&
in
qualibet
vniuersi
parte.
Inuentum
multos
latet,
quodque
intus
in
nobis
est,
in
coelo,
errantes
quaerimus.
Sed
doce
quomodo
propè
est,
&
quomodo
lon¬
N
4