TRIADIS.
223
dum
ad
folem
conuersus
lunae
globus,
hic,
il¬
lius
splendore
fit
lucidus
lumineque
reple¬
tur,
idque
magis,
quò
factus
ex
diametro
cospi¬
cuus
magis,
eo
lustrior
euadit.
Si
terrae
cor¬
pus
interueniat,
eclipsim
luna
patitur,
&
te¬
nebris,
obfuscatur
oppleturque.
Non
aliter
mens
nostra,
ad
Deum
per
bonam
voluntatem,
&
interni
desiderium
amoris
conuersa,
pul¬
cherrimis,
dulcisimisque
gratiarum
illustratio¬
nibus
perfunditur,
&
in
sancto
speculationis
acumine
mirificè
corroboratur.
Mox
autem,
vt
peccati
nubes
intercesserit,
lumen
hoc
et¬
si
tamen
indeficiens
in
se
ipso,
à
subiecto
ni¬
hilominus
tenebroso
absconditur.
Praeoc¬
cupatum
nanque
saecularibus,
siue
carnali¬
bus
desiderijs
animum,
gratia
Dei
haudqua¬
quam
illustrat.
Misceri
quidem
vana
veris
minimè
possunt,
aeterna
caducis,
spiritualia
carnalibus,
ima
summis,
impura
sanctissimis
coelestia
terrestribus,
vt
pariter
mens
sapiat,
quae
superius
in
coelis,
&
quae
supra
terram
sunt.
Vt
mens
vtique
reformetur
ab
inuersa
natura,
Deum
precemur,
vt
ipsa
fiat
vnum
in
amore,
&
cognitione
vnius
summi
boni,
Pa¬
tris,
&
Filij,
&
spiritus
sancti,
gratiam
assecu¬
ta
principij,
à
quo,
multitudine
labitur,
&
v¬
nitate
ad
ipsum
reformatur:
ternarium
pro
viribus
ad
vnitatem
reducendo,
mentemque
sibi
restituendo,
quò
purior
intellectus
ad
metas
principij
iure
propositas
perueniat.
Verùm