Amvval¬
di
puluis
co¬
ctu
non
fa¬
cilis.
De
pene¬
tratione
pa¬
nacea.
28
DE
PANACEA
cum
quę
spiritualia
sunt
&
symbolum
habent,
facile
transmigrent.
At
id,
inquam,
non
est
artis
spagiricae
opus.
Nec
illi
artifici
ita
co¬
gnita
naturae
proprietas
est,
vt
foris
laboran¬
do
similimum
possit
conficere
praesertim
ex
ea
materia
quae
nunquam
vixit.
Nec
mine¬
rale
corpus
tam
facile
commutatur.
Necesse
est
vt,
quod
proxime
in
spiritum
vitalem
transiturum
est,
&
eius
proprietatem
acqui¬
siturum
coctile
sit.
At
Amvvaldi
puluis
co¬
ctilem
quidem
crocum
habet;
reliqua
non
ita.
Necesse
autem
est
coctile
esse,
quia
non
nisi
coquendo
naturaliter
in
vasis
naturali¬
bus
eo
perueniri
potest.
Quin
nec
aer
etiam
Galenicis
confessus
in
vitalis
spiritus
natu¬
ram
concedere
poteit,
nedum
panacea,
quanquam
crocus
exhalet,
&
ipse
puluis
crassior
in
igni
in
fumum
promte
abeat.
Non,
quod
aereum
simileque
consistentia
vel
cor¬
pore
est,
in
spiritum
vitalem
statim
transmu¬
tatur.
Non
desunt
spiritus,
illi
infestissime
aduersantes.
Sanguis
id
est,
ex
quo
spiritus
ille
nascitur.
Si
panacea
in
sanguinem
abire
potest,
etiam
alere
potest.
Sed
hoc
nondum
est
compertum.
Penetrantem
esse
pronunciat.
Concesse¬
rim;
sed
ita
ne
mihi
inde
facias
ignem,
aut
aetheream
naturam
aut
spiritui
vitali
analo¬
gon
quid.
Penetrant
&
halitus,
quaeque
aerea
sunt;
nec
aquae
quaedam
sunt
tardae
praeser¬
tim