AMVVALDINA.
33
quem
auctam
medicinam
velit,
sicut
so¬
lus
fuit
typographiae
&
tormentorum
in¬
uentor.
Ita
Aristoteles
soli
sibi
tribuit
e¬
lenchorum
inuentum:
at
non
solus
eo
est
vsus.
Posteritati
consuluit
si
Deus
nolu¬
isset
vltra
Amvvaldi
aetatem
existere
tam
praeclarum
donum,
suam
ipsius
naturam
videretur
euertisse.
Nam
quorum
ipse
au¬
tor
est,
ea
stabilitate
sua
sunt
immobilia
perpetuaque,
donec
certa
caussa
sit
sub¬
trahendi
iterum
boni,
quanquam
Deus
ita
subtrahit,
vt
non
eximat
genere
mor¬
talium
in
quorum
vtilitatem
quid
dedit,
sed
possessores
permutet,
vt
videre
est
in
sacra
profanaque
disciplina,
imperiis
&
a¬
liis.
Patriarchae
&
prophetae
inquit,
sciue¬
runt.
Quo
argumento?
Eo
nempe
quo
chymici
lapidem
suum
illis
fuisse
notum
euincunt.
Est
autem
id
testimonium
pro¬
prium.
Nam
quae
de
vita
longaeua
garri¬
unt,
fabulosa
sunt.
Sed
tamen
est
argu¬
mentum,
nempe
testimonium
scripturis
editum.
Itaque
iubet
nos
in
illis
diligen¬
ter
versari.
O
infelices
tot
interpretes
bi¬
bliorum,
Christum
ipsum,
si
omnia
in
bibliis
viderunt,
neque
tamen
panacean,
non
dico
veram
quae
est
CHRISTVS,
de
qua
ipse
dicit
quod
dese
testetur
scriptura,
sed
Amvvaldinam
deprehendere
potue¬
runt.
Quid
verbis
opus
est?
Magno
cum
fastu
C
Panacea
Patriarchi¬
num
nota.
Nullus
sa¬
cer
interpres
vidit
pana¬
cean
Am¬
vvaldi
in¬
bibliis.
Figmentae
monachorum.