ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
151
lore
viuifico
per
vniuersum
sparso,
&
prin¬
cipio
in
terra
foecundo
sermonem
facit.
Chymicus
quoque
in
arte
sua
essentias
pro¬
creaturus
non
obliuiscetur,
huius
naturae
duplicis,
&
ex
aqua
igneoque
terrae
princi¬
pio
quod
est
sulphur
foecundum
illam
con¬
flare
annitetur.
Si
percurrere
agriculturam
placeret,
multis
possem
haec
declarare.
Sed
in
re
manifesta
verbis
opus
non
est.
Genita
vero
illa
res
mirabilis
ex
superiore
&
infe¬
riore,
nutrienda
est
terra,
quae
in
se
obtinet
materiam
quandam
aptam
ad
conseruatio¬
nem
tam
animalium
quam
plantarum
sic¬
ut
notum
est.
Chymicus
sobolem
suam
con¬
seruabit
modo
eodem.
Sciendum
autem
nihil
nutriri
planè
dissimili;
sed
quò
vici¬
nius
seu
cognatius
nutrimentum
est;
eò
me¬
lius.
Hinc
artifices
studuerunt
omni
impu¬
ritate
ablecta
essentiis
ipsis
nutrire
substan¬
tias
suas,
ne
naturae
negotium
fiat
in
sepa¬
randis
impuris.
Itaque
&
in
lapidis
magi¬
sterio
terra
sumitur
optimè
repurgata,
quę
nihil
est
aliud
quam
lac
virgineum,
seu
Mer¬
curius
philosophorum.
In
modo
nutritio¬
nis
opera
danda
est
ne
esuriat
infans,
aut
copioso
lacte
suffocetur.
Est
&
discrimen
in
vetustate,
&
nouitate.
Quod
tene¬
rius
&
recentius
à
partu
est,
parùm
lactis
requirit,
adeo
vt
quinquagesimam
vix
partem
exigat.
Aetatè
ingrauescente,
nu¬
trimentum
postulatur
vberius.
Dixit
er¬
go
K
4