AMVVALDINA.
47
rito.
Vendere
enim
vno
halitu
omnia
cu¬
pit,
ne
opus
sit
vllo
Doctore.
Sed
nos
ex¬
cerpemus
ea,
de
quibus
lector
est
monen¬
dus.
Vnum
praeceptum
est,
panacean
su¬
mi
debere
ex
vino
maluatico,
aut
alio
li¬
quore;
sumi
autem
ex
cochleari
leui,
&
diligenter
eluendam.
O
praeceptorem
acutum.
Quid
si
linguae
imponerem,
&
postea
haurirem
liquorem?
Diligens
est
in
futilire,
&
quam
quisque
ipse
oculis
no¬
tare
potest.
Si
vniuersalis
est
medicina,
tamque
nobilis,
cur
non
ei
vniuersalem
liquorem
adiunxit?
An
quiuis
liquor
in
omni
morbo
prodest?
An
non
liquoris
quantitas
&
actio
potest
excedere
vim
pa¬
naceae
tam
ignauae?
ista
vero
cum
aliis
ex¬
hibitio
etiam
suspectam
à
SOLA
praedica¬
tam
salutem
facit.
Sed
non
est
diu
in
vno
immorandum.
Infantibus
subtrahit
nimis
calidas
potiones.
Nempe
irrepsit
in
cu¬
cullum
Galenicum,
nisi
forte
a
foro
peti¬
uit
illud
vulgare,
μὴ
πῦρ
ἐπὶ
πῦρ.
Praescribit
&
ieiunia,
duarum,
trium,
quatuor,
quinque
horarum
pro
natura
patien¬
tis.
Vtinam
&
morbum
considerasset.
Re¬
perisset
non
raro
vna
cum
cibo
dari
pos¬
se,
aut
paulo
ante
cibum.
Et
quid
ni
summo
iure
potuisset?
Si
enim
est
reno¬
uatio
totius
corporis,
&
virium
summa
re¬
stitutio,
nullum
erat
tempus
aptius.
Sed
tamen
Praeceptiun¬
culae
Am¬
uualdina
pueriles.
Ieiunia.
Panacea
de¬
bebat
cum
ci¬
bo
dari,
si
ve¬
ra
eius
es¬
sent
praeco¬
nia
omnia.