52
DE
PANACEA
non
compescit.
In
venenatis
&
periculo¬
sis,
non
quidem
necessario
praecipitur,
con¬
sultior
tamen
esse
iudicatur.
Adulator
audio
vocem
non
medici:
in
vulgus
otiose
declamantis,
non
praecipientis.
Vetat
pro¬
uocare
sudorem.
At
hoc
in
aliquibus
&
ne¬
cessarium
est
&
admodum
salutare.
Nam
occlusis
validius
poris;
medicinae,
a
centro
ad
superficiem
expellentis
noxia,
quin
&
ipsius
naturę
motus
intercipitur
prohibe¬
turque,
id
quod
non
potest
esse
vtile;
veluti
in
infectis,
sudore
anglico,
papulis,
exanthe¬
matis,
febribus
aliquib.
&
similibus
mor¬
bis,
praesertim
in
crisi
per
sudorem
videmus
Itaque
externis
auxiliis
promouendus
est
im¬
petus;
&
hoc
praeceptum
est
necessarium.
Su¬
dare
autem
velle,
tunc
cum
per
aluum
du¬
cenda
materia
est,
vel
ratio
obsistit;
mente
egentis
est.
Circumstantia
[GR]ἀδυναμίας[/GR]
per
se
[GR]επιεικειαν[/GR]
praecepto
afferet,
etiam
sine
mo¬
nitore.
Cur
autem
non
aliquando
sit
con¬
pescendus
sudor?
An
rustici
intelligent,
quando
symptomaticus
sit
vtilisque,
&
quando
noxius?
Panacean
profitentem,
eiusmodi
consulta
dedecent.
In
veneficiis
quoque
non
semper
consulendus
sudor
est.
Si
enim
in
ventriculo
haeret
malum,
quid
promtius
quam
vomitum
imperare?
Sed
panacea
vomitum
non
procurat.
O
medicinam
laudatam,
quae
me
ex
minore
malo
Amuuald.
abblandi¬
tur
plebe¬
culae.
In
beneficio
non
semper
vtilis
sudor.