VIVORVM.
163
prima
principia,
morbus
&
patiens
extite¬
rint.
Caeterùm
an
vltimae
feces
eiusmodi,
quid
ex
Mumia
contineant,
quam
vt
sulphur
existimamus:
aut
ex
tartaro,
quod
loco
salis
habetur:
vel
ex
limo,
qui
mercurij
rationem
obtinet,
facilè
diiudicatur:
hoc
omne
per
adu¬
stionem,
idque
tribus
indicijs.
Primò,
sulphur
exhibet
coeruleam
flammam:
mercurius
fu¬
mum
obscurum:
tartarum
verò,
vel
sal
ipsum,
nihil
horum
exhibet.
Secundo,
tartarum
fi¬
xum
&
graue
manet:
Mumia
rubens
est,
ac
leuis:
limus
autem,
vel
mercurius
est
flauus,
adurens,
&
non
fixus.
Tertio
quidem
indi¬
cio,
sub
vltimam
adustionem,
odor
mercurij
dulcis:
Limi
odor
est
acrior
&
mineralis:
tar¬
tarum
autem
odorem
nullum,
neque
gustum
habet,
qui
aliquatenus
percipi
queant.
Iti¬
dem
ex
materia
dissoluta
per
ablutionem
an¬
tèa
dictam
à
fecibus,
fieri
potest,
vt
suprà,
pon¬
derando
prius,
&
postmodum
adurendo,
praeter
excandescentiam,
deinceps
vbi
frige¬
facta
fuerit,
rursus
ponderando,
quod
minùs
erit,
hoc
ipsum
fuisse
mercurium
in
ea
iudi¬
candum
est.
Postremum
eius
examen
hoc
esto,
scilicet,
vt
secundò
iam
aduratur
igne
vehementiori
quàm
antea,
si
quid
ponderi
post
frigefactam
materiam
deficiat,
id
ipsum
iudicetur
sulphur
extitisse:
quòd
reliquum
erit
ab
adustionibus,
est
sal
eiusdem
vrinae.
Singula
notentur
accuratiùs,
&
inscribantur
L
2