AMVVALDINA.
69
ius
natura
dicitur,
&
familiaris
spiritui.
Modus
operationis
describitur
his
ver¬
bis:
Quam
primum
corpus
intrat,
aut
saltem
linguae
imponitur,
coniungit
se,
commis¬
cetque
e
vestigio
cum
spiritu
vitę,
cuius
bene¬
ficio
homo
viuit,
mouetur,
&
sentit.
Huic
succurrit
statim,
confortansque
cum
reddit
efficaciorem,
vegetioremque.
Actutum
ag¬
greditur
morbos,
&
loca
affecta,
nec
quic¬
quam
in
corpore
relinquit
noxij,
nec
im¬
puri,
aduersi,
aut
superuacui:
Imo
nullum
membrum
adeo
paruum
est,
quod
non
pene¬
tret,
scrutetur,
percurrat,
absque
tamen
noxa.
Haec
ille.
Apparet
Amvvaldum
nimis
festi¬
nantem
haec
concinnasse.
Nam
maximi
en¬
comij
argumentum
fidelissimum
praeteriit,
loco
oportunissimo.
Infra
audiemus
talem
ratiunculam:
Spiritus
vitae
(inquit)
an
non
aeque
est
in
carne
&
cute
ac
in
aliis
membris?
Imo
est.
Ergo
spiritus
viuus
in
carne
&
cu¬
te,
externa
veneni
applicatione
aeque
po¬
test
lędi,
infici,
violarique
ac
ab
assumto.
Eo¬
dem
modo
poterat
concludere
de
panaceae
salute.
Si
enim
spiritus
vitae
non
in
lingua
solum
est
&
ventre,
sed
&
in
carne
&
cute;
ae¬
que
ei
potest
misceri
panacea
foris
adhibi¬
ta,
ac
linguae
imposita:
Et
ex
consequente,
omnis
plane
nausea
sublata
radicitus
est.
Si
enim
quis
nolit
ori
immittere;
conculcet
pedibus.
Nam
&
ibi
spiritus
viuus
est
(vt
lo¬
quitur
E
3
Panacea
et¬
iam
pedibus
caelcata
de¬
bebat
iuva¬
re.