102
DE
PANACEA
rum
deuoluisse
oculi
globum
vsque
ad
extrema
labia.
Poterit
ne
eum
reponere
panacea
SOLA?
A
Seculò
non
est
audi¬
tum,
quod
quis
caeci
nati
oculos
aperue¬
rit.
Quae
mala
sanabilia
sunt,
ea
noster
Rulandus
aqua
sua
&
oleo
antophthalmi¬
co
probe
curat.
Aliis
aqua
calendulae
est;
Vitriolum
album;
&
plurima
alia.
Mul¬
ta
vitia
per
foris
admota
sananda
sunt,
vt
rupturae
in
quibus
Langius
noster
v¬
surpabat
vnguentum
de
alabastro
feli¬
citer.
Panacean
tuam
tu
mihi
in
oculos
ne
ingeras.
In
aurium
apostematis
non
me
extrico:
vt
&
cum
vermes
sunt
extrahendi.
Si
omnem
dentium
dolorem
sanat;
in¬
terdum
vulsellae
vim
habebit.
In
angina
&
rana
plus
tribuerim
oleo
Heraclio
nostri
Rulandi;
Spiritui
quoque
vitrioli,
&
quae
foris
adhibentur.
Illud
miraculi
instar
est,
quod
lac
defici¬
ens
parit
vt
in
virginibus
&
vetulis;
abun¬
dans
vero
tollit.
Sed
cur
non
auffert
sal¬
tem
excessum,
mediocrem
copiam
relin¬
quit?
An
scit
panacea
quando
multum,
quando
parum
gignendum
aut
tollen¬
dum
sit?
Dicitur
aliquando
hircus
lac
prae¬
buisse.
Datam
illi
oportuit
panacean,
ne
genus
masculinum
stupri
reum
perageret.
Nec
desunt
virorum
exempla.
Si
panacea
lac
Aurium
vi¬
tia.
Dentes.
Angina.
Lactis
de¬
fectus.