AMVVALDINA.
101
somno
eget,
non
facit
eum
plus
vigilan¬
tem,
sed
sopit;
si
lethargicus,
non
auget
affectum,
sed
in
contrarium
mutat.
Si
sanus;
eum
neque
vigilantem,
neque
dormientem,
neque
insanum
facit,
sed
ita
relinquit.
Itane
est
Am¬
vvalde?
Sed
tu
mihi
causam
hanc
cor¬
rupisti.
Nam
nostri
homines
negabunt
haec
esse
conformia
dictis
tuis.
Deinde
dis¬
simile
pro
simili
clamabunt
adductum.
Insuper
negabunt
id
verum
esse.
Et
si
sim¬
pliciter
agit
pro
dynami
patientis;
potest
autem
siccum
cerebrum
exiccari
magis
&
omnino
destrui;
quomodo
panacea
illud
potius
quam
hoc
aget?
Et
ad
hoc
iam
procliue
est
cerebrum;
ab
illo
abest
longius.
Rogo
vt
me
iuues.
Nam
ipse
quoque
dubito
an
tibi
sit
ferreum
cere¬
brum,
Gramano
autem
siliceum
vt
pa¬
nacea
tuum
vniat,
huius
dispergat.
Et
quid
fiet
si
simul
os
&
caro
sint
vulnerata?
Si
ego
non
possim
dormire,
compertum
autem
sit
in
meo
fratre
panaceam
exci¬
tasse
vigiliam,
quo
Cicerone
persuade¬
bis
vsum?
Illa
enim
sophistica
discretio¬
nis
eius
quod
per
se
est,
&
eius
quod
est
ex
accidente,
per
te
mihi
est
surrepta.
Omnes
oculorum
affectus
sanare
idem
praedicatur
puluis.
Finge
Paracelsum
il¬
lum
cum
suo
attractiuo
ex
antro
oculo¬
rum
G
3
Affectus
o¬
culorum.