AMVVALDINA.
109
state;
facile
ex
imo
maris
possent
retrahi,
pauca
inspersa
panacea.
Et
hoc
non
ab¬
surde.
Pars
enim
eius
in
summo
innatat,
pars
fundum
petit.
Sed
tu
in
repositione
vteri
non
satis
eras
cautus,
cum
haec
scri¬
beres.
In
vesicae
affectibus
non
satis
erat
sper¬
mologia
de
cohibenda
nimia
vrina,
&
pro¬
mouenda
contenta,
&
stranguria
tollen¬
da
quaecunque
esset
caussa;
in
medicos
de¬
bacchandum
erat.
Hi
dicuntur
prohibe¬
re
liberalius
salsa
in
stranguria
(quanquam
accusatio
generaliter
ad
ischurian,
dysu¬
rian,
strangurian
inferatur)
&
ita
prohi¬
bere,
ac
si
venenum
esset;
idque
sine
om¬
niratione,
communiter,
seuere;
cum
ta¬
men
in
illis
affectibus
(nota
pluralem)
tu¬
to
possint
sumi,
sintque
praestans
eorum
medicina.
Hic
mihi
extra
iocum
cum
ho¬
mine
mendace
&
insani
cerebri,
non
cum
nobili
Amvvaldo
mercatore
panaceae,
a¬
gendum
est.
Si
in
illis
affectibus
indiscre¬
tim
vetari
salsa
asserit;
mendacium
dicit.
Nam
in
dysuria
ex
succis
pituitosis
non
prohibentur
salsa;
ita
in
ischuria
ex
languo¬
re
expultricis,
vel
obtuso
sensu,
&c.
Quod
in
stranguria
prohibent;
id
ex
morbi
na¬
tura
per
se
faciunt.
Aut
enim
ex
acrimo¬
nia
vel
exulceratione
est;
ea
cui
opponi¬
tur
cura
recta,
hoc
est,
cum
morbus
est,
(&
non
Vesica.
De
prohibi¬
tis
falsis
in¬
stranguria.
In
vesica
malis
ali¬
quando
sal¬
sa
iniun¬
guntur.