114
DE
PANACEA
quando
solent.
Quod
si
merus
sal
id
fa¬
cit;
Cur
non
sal
mistus
calce
vel
visco?
Quid
si
renes
aliquando
etiam
siccitate
calida
laborarent?
Cur
vero
in
calculos
prohibentur
ab
illo
ipso
doctore
calidi
&
aromatici
cibi?
Si
caloris
est
resoluere
salem
concretum,
non
semper
erit
inter¬
dicendus
calidorum
vsus.
Thermae
quo¬
usque
calent
valde,
vix
seponunt
lapides;
sed
frigefactae.
Vrina
crassesit
non
calo¬
re
sed
frigore.
Saltem
non
ita
indistincte
calor
vetandus
erat.
Est
&
mirabilis
medi¬
cus,
dum
in
praecauendo
ellebori
opem
asciscit,
ipse
prius
elleboro
purgandus.
In
satyriasi,
priapismo
&
gonorrhoea,
va¬
rietas
caussarum
multiplex
est.
Possunt
e¬
nim
fieri
à
spiritus
abundantia
per
arterias
nimis
hiantes
aduecta;
&
gonorrhoea
et¬
iam
a
copia
seminis,
&
imbecilli
retentri¬
ce.
Panacea
omnibus
opponitur.
Non
vi¬
deo
quomodo
consentiat
eius
naturę
haec
assertio.
Dicebatur
enim
spiritui
vitali
fa¬
miliaris
esse;
corpus
augere
&
vegeta
om¬
nia
facere.
Necesse
itaque
erit
incitato
ad
veneris
praelium,
à
spirituum
&
seminis
co¬
pia
non
panaceam
dare,
sed
potius
rutę
se¬
men.
An
vero
panacea
omnem
virtutem
corporis
roborat;
solam
generatricem
ne¬
gligit,
eiusque
est
hostis?
Sed
ita
nec
nu¬
tritioni
nec
augmento
erit
amica.
Sed
as¬
sit
ex
Satyriasis
Gonorrhoea.
Panacea
spi¬
ritum
vita¬
lem
gignit
&
corrum¬
pit.