AMVVALDINA.
127
lamen
proficit.
Itaque
si
panacea
sanat
nediante
spiritu
vitali,
parum
in
ea
est
praesidij.
Singularum
partium
naturas
interiore
motu
&
familiaritate
debet
ad¬
uuare.
Inde
enim
&
dicitur
[GR]φύσιες
ἰκτροῖ
τῶν
νούσων[/GR].
Ita
est
&
in
sole.
Nam
nulla
e¬
lus
vi
potest
fieri
vt
ex
petra
solida
steri¬
lique
enascatur
animal
aut
planta,
et¬
iamsi
optime
se
habeat.
At
inquies
in¬
ferre
morbos
potest
spiritus
morbifer.
Crediderim.
Nam
&
solis
calor
exces¬
su
perperam
agit.
At
non
statim
sanat,
quod
laedit.
Et
dictum
est
quomodo
possit
laedere.
Primum
dum
vitam
sin¬
gularum
non
gubernat
rectè,
nec
debite
in
actum
vocat,
quo
facto
non
possunt
actiones
facultatum
rectè
peragi,
Et
ex
consequente
multa
mala
porro
sequun¬
tur.
Ita
cum
omnino
non
actuat,
quasi
mortem
inducit.
Deinde
quia
illi
vt
pote
calido
&
penetranti
non
est
nulla
vis
a¬
gens,
sed
satis
valida;
cum
praeter
naturam
est
costitutus,
afficit
simul
membra,
atque
ita
fit
morborum,
vel
symptomatum
vel
passionum
causa,
vt
in
ephemera,
peste
&
aliis.
Sed
in
gratiam
Assylua¬
ni
iterum
donemus
spiritum
vitae
esse
vniuersalem
morborum
caussam;
At
negamus
vnum
vnuiuersale
remedium
dari
Panacea
fere
inutilis
ex
Amvval¬
di
axioma¬
tis.
Quomodo
laedat
vita¬
lis
spiritus
communis.
Non
si
vni¬
uersalis
sit
causa
mor¬
borum
etiam
est
vniuersa¬
le
remedium.