AMVVALDINA.
137
Quis
te
hominem
tam
crassae
&
boeoticae
mineruae,
o
Assyluane,
in
medicinam
in¬
trusit?
Cur
non
potius
venebaris
lepores
Quis
te
infelix
caput
ad
literas
adhibuit?
Cur
non
in
stabulo,
vel
armamentario
mansisti?
Insuper
cur
non
insistebas
in
ae¬
quali
seu
simili
ratione,
si
omnino
vole¬
bas
inde
arguere?
Solem
illustrare;
salem
seruare,
panem
nutrire,
si
quid
arguunt
de
medicina,
conseruationem
saltem
in
na¬
turali
statu
arguunt,
vbi
caussa
intima
ve¬
raque
est
longe
alia,
&
quae
si
vacillet;
illa
externa
minus
nihilo
valent.
Vnde
mol¬
liter
sequitur;
Sol
illustrat
quidem
stellas
ita
dispositas,
vt
possint
illustrari;
sal
con¬
seruat
carnem
a
putredine;
panis
similiter
nutrit.
Si
vero
caro
labefactata
sit,
&
cor¬
pus
morbo
exesum;
stella
impos
facta;
ni¬
hil
agent
vires
illorum
externorum,
&
sic
neque
medicina
poterit
restituere
id
quod
de
suo
statu
decessit:
sed
non
est
id
multis
refellendum.
Sua
cadit
imbecillitate.
Aliud.
Quod
astrale
est,
&
per
artem
spagiri¬
cam
summè
depuratum,
quodque
redu¬
ctum
est
in
suam
primam
materiam,
&
summam
simplicitatem:
quod
spiritui
vi¬
tali
secundum
proprietatem
analogon
&
conforme
factum
est,
quod
tandem
mi¬
stum
vnitumque
ei
totum
corpus
pene¬
trat,
I
5
Amuuald.
male
medi¬
cinam
inua¬
sit.
Astrale.