ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
227
carbones
tantùm
&
fauillam
oluerit,
sed
&
hircum,
&
tabernas,
&
fimum,
&
quas
non
spurcitias?
Tandem,
ne
quid
desit
obscoeni,
etiam
cynicam
impudentiam,
tanquam
in
schola
Diogenis
educato
eidem
asscribunt;
vn¬
de
nemini
seruire
sustinet;
ipse
est
monar¬
cha,
solus
liber
&
suus,
quique
perpetuo
gau¬
deat
moribus
non
vulgari
honestati
proba¬
tis,
sed
SVIS.
Quidam
ex
recentioribus
armant
eum
non
rationis
spectatae
adminiculis,
non
sensu
certo,
&
experientia;
sed
forcipibus,
acerra,
ollis,
bidentibus
&
huiusmodi.
Si
me
ille
auscultaret,
adderem
collo
monile
ex
e¬
quinis
pilulis,
caputque
munirem
disco
vacci¬
no,
aliaque
similia
excogitarem
ornamenta,
vt
impurus
esse
qui
vellet,
esset
sat
impurus.
Veri
chymici
non
ignorant
quid
distent
lu¬
pinis
aera,
quoque
sit
officina
ingredienda
habitu,
quo
adeundum
tribunal.
Hic
est
comis
&
affabilis;
est
[GR]φιλάνθρωπος[/GR];
non
omnia
sibi
arrogat;
cupit
autem
discere,
audireque
&
conferre
sententias
cum
plurimis,
maximè
verò
peritis.
Non
discedit
ab
officiis
societati
debitis;
non
religiones
fingit
&
diabolorum
contubernia;
nec
ducit
vultus;
pius
est;
mo¬
destus
est,
cumque
potest,
etiam
liberalis.
Na¬
turam
vt
condita
à
Deo
est,
&
vsu
sedulaque
inda¬
gatione
cognita
in
auxilium
post
Deum
accer¬
sit,
non
consulit
diabolos
&
genios
ex
astris
trahit.
Tempora
actionum
distribuit;
vigilat,
dormit,
laborat
domi;
minstrat
foris;
coenat,
absti¬
P
2