ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
229
bus,
si
modo
causas
intelligerent,
vtrobique
mirę
excitarentur
voluptates,
neque
dignum
sit
viliorum
disputationem
perpensionemque
fastidio
puerili
spreuisse,
cum
nulla
res
sit
naturae,
in
qua
non
mirandum
aliquid
habea¬
tur,
nec
furnariae
Heracliti
casulae
Deus
de¬
sit.
Idem
mihi,
loannes,
in
chymica
inuesti¬
gatione
propositum
esse
debere,
facilè
in¬
telligis.
Sicut
enim
in
natura
minima
quoque
&
dignitatem
&
diuinitatem
obtinent
suam;
ita
in
arte.
Nec
minus
necessarium
est
hic
de
il¬
lis
praecipere,
quam
in
natura
contemplari.
Etenim
in
vilibus
sunt
preciosorum
momen¬
ta,
adeo
vt
nihil
laudabile
possit
ars
gignere
nisi
ministerio
sordidorum,
&
non
raro
ex
his
ipsis,
quo
pacto
in
figulina
ex
luti,
rei
nimi¬
rum
abominandae
benè
tractandi
scientia,
vasorum
optimorum
dependet
fabrica,
ita
in
aliis
artibus
ex
imperfecto,
rudi,
turpique
sci¬
enter
elaborato
adhibitoque
prodit
perfe¬
ctum,
pulcrum,
honestumque.
Age
itaque
confe¬
ramus
nos
in
ergastulum
chymicum
contem¬
platuri
pannos,
cola,
lutum,
signaturas
&
re¬
signationes
ampliationesque
vitrorum,
in
qui¬
bus
quanquam
delicatulis
nausea
est,
tamen
non
parùm
est
industrię,
adeo
vt
si
imperitè
administres,
opus
pereat
totum,
aut
sit
in
pe¬
riculo.
Ecce
tibi
lacinias
&
pannos
laceros
[unclear]uidem
&
obsoletos;
mundos
tamen.
Ho¬
rum
vsus
est
in
extergendis
vasis:
Est
&
in
destillando
per
descensum,
tunc
nempe
cum
P
3
à
sedi¬