ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
235
Lonicerus.
Foculus
est
cum
prunis
sursum
patens,
&
ad
imum
oculo
seu
foramine
per¬
uius.
In
hoc
immittitur
fistula
vitrea,
inca¬
lescitque;
donec
mollescat.
Desuper
incumbit
forceps
item
ignitus,
&
manu
artificis
actus
comprimit
intorquetque
collum,
sed
cautio
sit
ne
frangatur.
Postea
sensim
frigescit.
Quae
vasa
non
ita
exactè
claudenda
sunt
veluto
tantum
aliove
glutine
obstruuntur,
vel
cono
aut
operculo
exactè
congruente.
Metallicis
cochleata
competunt
tegumenta.
Sed
haec
occlusio
non
prohibet
perspirationem
nisi
accedat
gluten.
Nec
satis
tuta
est
cera
vul¬
garis.
Valdè
castiganda
erat
temeritas
phar¬
macopolarum,
qui
fragrantisimas
aquas
&
o¬
lea
admodum
ruditer
obstruunt,
vel
leui
cera
impulsa,
vel
cono
papyraceo
vel
complicata
charta
astrictaque,
vel
vesica,
vel
tegumento
alio
simplici,
sicut
pixides
solent
vulgo
clau¬
di.
Necesse
est
ita
multum
perire
virtutis,
&
medicos
emptoresque
decipi.
Commissure
va¬
sorum
non
minori
diligentia
sunt
muniendae.
Nisi
enim
hoc
fiat,
spirituosa
essentia
antequam
figa¬
tur
elabitur.
Id
autem
non
tantum
attendendum
est
in
destillando,
sed
&
macerando
alibique.
In
sublimatione
quorundam
vel
ad
tempus,
vel
o¬
mnino
parua
relinquitur
via,
sicut
&
in
cemen¬
tatione,
tum
ne
frangat
vasa
spiritus,
tum
vt
nimis
volatilis,
qui
ad
praesens
opus
non
est
commodus,
discedat.
Nec
vnus
vbique
clau¬
dendi
modus
&
materia
est.
In
quibus
ad
ex¬
candescen¬