160
DE
PANACEA
satis
grandem,
quo
ipso
euincitur
eius
me¬
dicamentum
non
posse
praestare
ista
mi¬
racula;
nec
videt
se
sibi
aduersari.
Sed
ille
argumenta
alia
callide
praeterit.
Nam
in
parua
dosi
multum
obtinere
ponderis,
an
non
id
erat
mercurio
consentaneum?
Ec¬
quid
grauius
aut
saltem
tam
graue
ac
mer¬
curius
&
aurum,
&
quicquid
valet
mer¬
curio,
vt
plumbum?
Ex
plumbo
facta
pa¬
nacea
vix
esset.
Minium
enim
foret:
nec
tam
fugax
in
igni
&c.
Nec
ex
auro.
Non
e¬
nim
inflammaretur
nec
colorem
perde¬
ret;
sed
nec
praecipitatus
simplex
est.
Di¬
uinate
iam
boni
viri
quid
nam
sit.
Multum
garriunt
de
praecipitato
corallino.
Eius
colorem
panacea
per
se
non
habet.
Si
enim
seiungas
ea
quae
sunt
admista,
pura
puta
cinabaris
apparet,
secundum
omnia
exa¬
mina.
Sed
qui
ingeniosus
est,
facile
ex
su¬
perioribus
colliget,
quaenam
sit
eius
sub¬
stantia.
Dicendum
enim
aperte
non
est;
ne
occasionem
imposturis
demus.
Sed
quid
respondet
Amvvaldus?
Ita
arguit.
Si
esset
praecipitatus
aut
Antimonium,
imperfecte
praeparatum
foret.
Sed
non
est
imperfecte
praeparatum;
Ergo
non
est
praecipitatus,
aut
Anti¬
monium.
Nostri
medici
respondent
te
fallere
elen¬
Signa
pro¬
babilia
mer¬
curij
in
pa¬
naceae.
Responsio