AMVVALDINA.
159
Aliud
Galenicum.
Praecipitatus
&
Antimonij
vitnum
non
danant
omnes
morbos.
Panacea
Amvvaldi
istorum
alterutrum
esse
videtur,
aut
saltem
assequi
naturam
eorum.
Ergo.
Panacea
non
sanat
omnes
morbos,
Propositionem
probauit
experientia.
Nam
etsi
multa
de
auro
vitae,
auri
praeci¬
pitato;
angelico
puluere,
praecipitato
co¬
rallino
&c.
portentose
sint
declamata;
ta¬
men
nondum
inuentus
est
qui
praestiterit
ista
grandia.
Ita
&
Bodenstein
licet
magna
tribuat
suo
diaphoretico
mercurio;
ne¬
quit
tamen
omnia.
Et
Paracelsum
aiunt
vsurpasse
quidem
istum;
sed
non
solum;
nec
potuisse
omnia
mala
per
illum
tolle¬
re.
De
Antimonij
quoque
vitro
similiter
prodigiose
est
nugatum.
Sed
non
com¬
probata
praeconia.
Aliqui
ex
stibio
faci¬
unt
polychresta,
&
benedicta
&
Anti¬
dotos
Diastimmios
habent:
Chymici
tin¬
cturae
eius
nihil
non
tribuerunt:
Sed
ea
o¬
mnia
partim
non
sunt
comperta,
par¬
tim
de
solis
&
vnicis
non
prolata
more
assyluanico.
Assumti
robur
ex
doseos
ex¬
iguitate
dependet.
Nam
ea
portiuncula
exhiberi
solent,
tum
alia
vehementer
actiua,
tum
praenominata;
quanquam
Amvvaldus
mutauit
dosin
paruam
in
satis
De
praecipi¬
tato
&
vit¬
tro
[sic]
Antimo¬
nij.
Propositio
firmata.
Assumtio.
explicata.
Parua
do¬
sis
est
vehe¬
mentium.