ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
245
stitionum
à
singulariter
accersitis
geniis.
De
arcanis
salutis
nostrae
certùm
est,
nos
nihil
scire
nisi
manifestante
saluatore,
qui
ex
sinu
Patris
ad
nos
detulit
veritatem.
Sed
non
est
ita
in
chymia.
Non
dissentiunt
hu¬
ius
axiomata
à
catholicis
physicae.
Non
ad¬
mittitur
vacuum
&
dimensionum
pene¬
tratio
in
vniuersali
natura.
Sed
nec
in
chy¬
mia.
Abhorret
mundus
infinitum.
Idem
nec
chymiae
placet.
Nescit
Archimedes
ae¬
quale
circulo
constituere
quadratum.
Chy¬
micus
non
didicit
idem.
Si
verè
scripsit
A¬
ristoteles
circa
Siciliam
aquae
stagnum
es¬
se,
in
quo
si
quis
aues
coeterave
suffoca¬
ta
animalia
intinxerit,
recuperent
vitam;
chymia
id
non
refellit.
Si
item
verum,
quod
secundum
naturam
à
priuatione
vi¬
tae
ad
eius
habitum
non
detur
regressus;
comprobat
chymia
idem.
Atqui
inquiet
quispiam,
asserunt
chymici
multa
in
sua
ar¬
te
inesse,
quae
reliquis
planè
sint
miracu¬
losa,
quale
est,
inueterata
renouare,
mor¬
bos
deploratos
persanare;
integram
il¬
laesamque
valetudinem
vsque
ad
praesti¬
turum
diuinitus
terminum
conseruare;
quosdam
iamiam
animam
exhalaturos
mo¬
mento
ex
faucibus
orci
&
cymba
cha¬
rontis
reuocare;
circulum
quadrare;
re¬
rum
species
praesertim
in
metallis
trans¬
formare,
&
omnino
nihil
non
diuini
fe¬
rè
sibi
arrogare,
vt
saluatoris
miracula
chy¬
micorum
Q
3