SCHOLIA.
327
tem
adimere
sensum
dolori
sola
suspensione
scribit
hic
Arabicus
philosophus
(quod
non¬
dum
expertus
sum
occasione
non
oblata)
sed
Hermes
Trismegistus
veram
calculi
curatio¬
nem
in
libro
Picatricis,
olibano
ita
sigillato
tradidit.
Arnaldus
autem
Villanouanus
in
a¬
phorismis,
scripsit
dolores
pedum
sigillo
coele¬
sti
sedari
perpetuò,
non
expressa
sigilli
specie
quae
de
eo
signo
intelligenda
est,
quod
pedi¬
bus
dominatur:
charactere
(vt
arbitror)
ab
eo
inserto,
sed
à
typographo
qui
non
haberet
in
promptu,
praetermisso.
Ex
his
colligere
licet
lectori,
quanta
vis
ma¬
giae,
scilicet
naturalis
atque
honestae
consistat
in
spiritu,
in
quo
Theophrastus
noster
iure
hoc
li¬
bro
totus
est.
De
alia
enim
magia,
nec
ipse
qui
dem,
nec
Ficinus
&
Arnaldus
sensisse
mihi
vi¬
dentur:
nec
ego
aliam
viro
bono
dignam
existi¬
mo:
à
qua
tres
magi
euangelici
nuncupentur,
quaeque
sit
ab
omni
nefaria
superstitione
&
cacodaemonum
imploratione
prorsus
aliena.
Si
qui
autem
prauitatis
suspecti
à
nobis
scri¬
ptores
quandoque
nominentur,
ab
iis
bona
captari
velim,
mala
repudiari,
vt
Virgilius
au¬
rum
legisse
è
stercore
perhibetur:
nec
lectorem
in
animo
est
ad
artes
vanas,
curiosas
atque
inu¬
tiles
allicere:
sed
ad
sapientiam
antiquam
(ho¬
die
incognitam,
ex
parabolis
aenigmati¬
bus,
mysteriis
eruendam
excitare.
X
5
De
spiritu.
De
magia
honesta.
SCHOLIA.
327
tem
adimere
sensum
dolori
sola
suspensione
scribit
hic
Arabicus
philosophus
(quod
non¬
dum
expertus
sum
occasione
non
oblata)
sed
Hermes
Trismegistus
veram
calculi
curatio¬
nem
in
libro
Picatricis,
olibano
ita
sigillato
tradidit.
Arnaldus
autem
Villanouanus
in
a¬
phorismis,
scripsit
dolores
pedum
sigillo
coele¬
sti
sedari
perpetuò,
non
expressa
sigilli
specie
quae
de
eo
signo
intelligenda
est,
quod
pedi¬
bus
dominatur:
charactere
(vt
arbitror)
ab
eo
inserto,
sed
à
typographo
qui
non
haberet
in
promptu,
praetermisso.
Ex
his
colligere
licet
lectori,
quanta
vis
ma¬
giae,
scilicet
naturalis
atque
honestae
consistat
in
spiritu,
in
quo
Theophrastus
noster
iure
hoc
li¬
bro
totus
est.
De
alia
enim
magia,
nec
ipse
qui
dem,
nec
Ficinus
&
Arnaldus
sensisse
mihi
vi¬
dentur:
nec
ego
aliam
viro
bono
dignam
existi¬
mo:
à
qua
tres
magi
euangelici
nuncupentur,
quaeque
sit
ab
omni
nefaria
superstitione
&
cacodaemonum
imploratione
prorsus
aliena.
Si
qui
autem
prauitatis
suspecti
à
nobis
scri¬
ptores
quandoque
nominentur,
ab
iis
bona
captari
velim,
mala
repudiari,
vt
Virgilius
au¬
rum
legisse
è
stercore
perhibetur:
nec
lectorem
in
animo
est
ad
artes
vanas,
curiosas
atque
inu¬
tiles
allicere:
sed
ad
sapientiam
antiquam
(ho¬
die
incognitam,
ex
parabolis
aenigmati¬
bus,
mysteriis
eruendam
excitare.
X
5
De
spiritu.
De
magia
honesta.