AD
GEOR.
AMVVALD.
175
toque
vti
requiuisse.
Nolui
naeuo
quodam
le¬
uiusculo,
vt
tunc
accipiebam,
impediri
nostram
ad
artem
explicandam
[GR]ὁμοψερίαν[/GR].
Sed
postquam
secundo
ex
prelo
scriptum
tuum
cum
au¬
gmento
testimoniorum
euolauit,
in
quibus
testimoniis,
multa
quidem
mirifice
virtutem
pulueris
tui
commendant,
multa
vero
etiam
habentur;
quae
non
tantum
non
sine
vanitate
[GR]ὑπερβολικῶς[/GR]
extollunt
ipsum;
sed
&
tum
in
artem
hippocraticam
Galeni
opera
declaratam
amplificatamque,
tum
professores
eius
adeo
rabide
furenterque
inuehuntur,
vt
non
mo¬
do
ipse
tibi
tua
culpa
factus
sim
alienus,
&
omnes
medici,
qui
in
ea
profecerunt
hacte¬
nus,
laudatissimarum
Academiarum
testimo¬
niis
honorificentissimis
dignitatem
adepti
praeclaram,
magnaque
cum
laude
in
eius
vsum
Deo
fortunante,
versati,
grauissime
sint
laesi,
verumetiam
ipsa
scientia
medica
indi¬
gna,
nec
ferenda
contumelia
affecta
male
audire
possit
vitio
eius
hominis,
qui
sibi
vtriusque
medicinae
honorem
vsurpat
do¬
ctorium,
quin
&
conquesti
sint
de
illata
iniuria
medici
alias
a
chymia
non
abhor¬
rentes:
memor
ego
patrocinij
quod
veritati
ex
officio
debeo,
quid
me
deceret
perpendi.
Iudicaui
itaque
non
aequum
esse,
vt
infeliciter
tentatus
animus
tuus,
&
non
satis
propitio
lo¬
ue
quęsita
beneuolentia
plus
apud
me
vale¬
ret,
quam
iusta
veritatis
defensio.
Accessi
igi¬
tur