182
APPEN.
AND.
LIB.
D.
Panacea
Amvvaldina
sanat
spiritum
vitę.
Ergo
panacea
Amvvaldina
sanat
to¬
tum
corpus.
Axiomatum
sententia
nihil
omnino
differt
a
priore
paralogismo.
Tropo
sub¬
iecti,
&
mutatione
vocum
aliqua
distat.
Conueniunt
enim
quodlibet
medicam
est,
&
quaeuis
medicina.
Sanare
spiritum
vi¬
tae,
nihil
est
aliud,
quam
adimere
eius
im¬
pedimenta
&
aggrauationes.
Nec
quicquam
aliud
sanare
corpus,
quam
morbos
curare.
Si
poteras
in
Aristotele
videre
de
sanitate
animae,
cur
non
eodem
in
loco
conspexi¬
sti,
potius
dicendum
esse
ex
aegroto
fieri
sanum,
seu
aegrotum
sanari,
quam
hominem
aut
corpus?
Sed
tu
forte
Aristotelem
atti¬
gisti
nunquam.
Et
merito
abstines.
Es
.n.
natus
panaceae
vendendae,
non
Aristoteli
interpretando.
Et
quid
in
sacro
anguis,
&
canis?
Sed
ne
tibi
a
Galenicis
argutulis
male
timeas,
consolandus
mihi
es.
Ne
time.
Vix
vllus
erit
Galenicorum,
qui
tuas
nae¬
nias
operose
suscipiat
refutandas,
nisi
for¬
te
me
inter
illos
ignauissimum
excitaueris.
Caussam
quaeris?
In
tuo
horto
nascitur.
In
marsupio
quod
tibi
a
tergo
est,
haeret.
Tu
ipse
damnas
nouo
aucupio,
quępridem
tan¬
to
cum
fastu
proclamasti.
Rusticis
te
con¬
sulentibus
porrigi
schedulam
circumfo¬
raneam
typis
impressam
curas.
In
illa
sunt
duo