ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
257
euenta
occulta
mirabiliaque,
sed
remedio¬
rum
ad
quintam
essentiam
adductorum
pro¬
digiosam
efficaciam.
Non
possunt
carere
tan¬
to
autore
chymici.
At
non
semper
videtur
loqui
Paracelsicè.
Quocirca
vt
&
Paracelsi¬
tis
honorem
addat,
diuidunt
illum
quidam
in
nothum
&
genuinum,
qua
de
re
alibi
mentio¬
nem
feci.
Verùm
non
est
vt
Paracelsici
eo
glorientur
duce.
Tantum
abest
ab
ipsorum
stolida
disciplina,
quantum
verùm
à
falso,
&
à
spurio
[GR]τὸ
ευγνίς[/GR].
Nostrorum
quidam
con¬
iiciunt
eum,
quanquam
nec
exercuerit
chy¬
mian
nec
descripserit,
tamen
non
fuisse
eius¬
dem
imperitum,
propterea
quod
consenta¬
neum
sit
à
Salomone
scientiam
ad
ipsum
per¬
uenisse.
Sed
non
opus
est
disquisitione
mul¬
ta.
Cum
chymiae
fundamenta
sint
eadem
cum
naturae
primordiis,
nec
dissentiant
ab
axiomatis
verae
medicinae:
concedenda
se¬
ni
nostro
est,
si
non
singularis
notitia
[GR]καὶ
χεi¬
ροτεχνία[/GR];
attamen
vniuersalis
scientia,
&
principiorum
intellectus.
De
Galeno
res
est
contentiosior.
Omnia
videntur
conce¬
dere
posse
Paracelsitae.
Galenum
quid
chy¬
miae
cognouisse,
donare
neutiquam
pos¬
unt.
Cùm
hoc
est
bellum
planè
[GR]ἀσπονδον[/GR].
Ex
reliquis
chymicis,
quos
veros
appello
arti¬
fices,
vt
discernantur
à
vesania
Paracelsica,
non
desunt,
qui
&
huic
tribuunt
pluri¬
num,
idque
non
immeritò.
Si
enim
Gale¬
lus
non
tantum
Hippocratis
est
fidelissi¬
mus
R