ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
259
hîc,
vir
praeclare,
est
sententiae?
Putásne
aut
Paracelsicos
nobis
suam
artem
notam
vel¬
le,
cum
non
tantum
occultent
eam
studio¬
sius
vllis
eleusyniis,
sed
&
apertè
negent
margaritas
suas
proiiciendas
nobis
porcis;
aut
Galenum
Paracelsian
[sic]
exoptasse?
Cre¬
diderim
quidem
ei
veram
artem
quadam¬
tenus
fuisse
notam.
Si
enim
vspiam
eius
ae¬
tate
fuit;
&
Galenus
vel
formam
scientiarum
&
remediorum
etiam
in
remotas
terras
est
persecutus:
non
certè
fuerit
eius
ignarus.
Sed
Paracelsica
deliria
quî
potuit
voto
pe¬
tere?
Sed
producatur
ille
locus
voti
Galeni¬
ci.
Impostores
Paracelsitae
ita
citant
eum,
quasi
scripserit
se
omnia
pericula
subitu¬
rum,
si
quam
machinam
aut
artem
inuenire
possit,
vt,
sicut
in
lacte
contrariarum
par¬
tium
fit
separatio,
ita
in
medicamentis
idem
experiri
possit.
Verùm
ego
primum
neque
votum
ex
Galeni
verbis
agnoscere
possum,
neque
deinde
periculum,
neque
tandem
talem
separationem
qualem
vsurpant
chy¬
mici,
licet
non
negem
Galeno
artificia
simi¬
lia
fuisse
nota,
vt
nec
ignota
principia.
Ver¬
ba
in
1.
Simpl.
med.
cap.
17.
ita
habent:
[GR]ἐν
τοῖς
τῶν
ὑγρῶν
φαρμάκων
μάλιστα
περὶ
ὅξους
ἡμφισβήτη¬
ται,
τῶν
μὲν
ψυγρὸν
ἐτι
λεγόντων
ἀυτὸ,
τῶν
δὲ
θερ¬
μὸν,
ἐνίων
δὲ
τιν
ὰ
μὲν
θερμότητα
διδόντων
αὐτῷ
τινὰ
δʼ
ἀφερουμένων,
ὥσπερ
οἱ
λέγοντες
οἷνον
τεθηε
ῶτα
καὶ
ρεκρὸν
ετι
τὸ
ὅξος.
οὗτοι
γὰρ
ἀπολωλεκέναι
μὲν
ἀυτὸ
ρασὶ
τὴν
οἰκεῖαν
οἷνου
θερμότητα,
σηπεδονώδη
δὲ
τι¬
να[/GR]
R
2