260
EPIST.
CHYMICARVM
[GR]να
προσεληρέναι.
καὶ
ἔγωγʼ
ἂν
ἐπήνεσα
τὴν
γνώμὴι
ὐτῶν,
κάξ
ἑτοίμου
προσηνάμην,
καὶ
συνεκινδύνευσα
περὶ
τὴν
ἀπόρασιν
τε
καὶ
δόξαν,
εἴτινα
μηχανὴνέ¬
ξευρεῖν
ἡδυνάμην,
ὥσπερ
ἐν
γάλακτι
τῶν
ἐνατηον
μορίων
τῆς
διακείσεως,
οὕτω
κὰν
ταῦθα[/GR].
Hęc
Gale¬
nus.
Cum
disceptaretur
de
natura
aceti,
dice¬
rentque
aliqui,
quasdam
ei
partes
inesse
calidas,
quasdam
frigidas,
vtpote
cum
veluti
intermor¬
tuum
vinum
esset,
in
quo
non
planè
extin¬
ctum
esset
seminarium
caloris:
Galenus
laudata
hac
sententia,
vltrò
accessit
eius
au¬
tores,
&
vnà
cum
illis
periculum
fecit
atten¬
tando
possétne
inuenire
artificium
quod¬
dam,
quo
segregarentur
eius
partes
calidae
à
frigidis
eo
modo
quo
euenit
in
lacte.
Hanc
esse
mentem
Galeni
ad
verbum
expressam
qui
non
videt,
non
intelligit
Gręcè
loquen¬
tem.
Hìc
vbi
votum?
vbi
discriminis
&
pe¬
riculi
sponsio?
vbi
separatio
chymica?
Tale
quaerit
artificium
segregationis,
quale
est
in
lacte.
Huius
tres
sunt
substantiae.
Vna
pin¬
guis,
quae
vel
sponte
emergit,
absque
vlla
arte.
Alia
ferosa;
tertia
terrea,
vt
caseus,
quae
duae
separantur
vi
aceti,
aut
coaguli
simi¬
liúmve,
quanquam
diuturnius
asseruata
item
secedant
vltrò,
&
cum
calefacta
pani
affun¬
duntur,
modo
lac
non
sit
recens,
non
vnà
manent.
Itáne
chymici
segregant?
Dicit
quidem
Galenus
in
aceto
nec
inuentum
esse
quippiam
tale,
quale
in
lacte,
neque
e¬
uidenter
demonstrari
posse;
at
vbi
negat
segre¬