190
ANDREAE
LIBAVII
D.
Si
etiam
aliis
facinoribus
Paracelsi
asse¬
clae
sunt
magistri
similes,
quo
iure
sanio¬
res
philosophi
ac
medici
vocentur
nulli
non
patet,
eo
nempe
quo
sapientia
in
in¬
saniam,
prudentia
in
temeritatem,
[GR]ὀρθο¬
δοξία
ἐις
κενοδοξίαν[/GR]
&
omnino
turpitudines
in
honestatem
transmutantur.
Sit
itaque
sanior
is
qui
vitiis
pollutior,
impietate
Paracelsica
caeteros
antecellit.
Nobis
cum
tali
sanitate
nihil
erit
commercij.
Non
in¬
conueniens
est
Arragosij.
Galli
de
Paracelso
[sic]
iudicium,
Chymici
scilicet
sani
de
insano.
In
hoc
autore,
in¬
quit
ille,
explicando
non
multum
laboro,
cum
nec
in
philosophorum
nec
medico¬
rum
numero
haberi
possit.
Quomodo
ergo
eius
asseclae
erunt
philosophi
&
me¬
dici
saniores?
Verum
a
quibus
tandem
illa
dicuntur?
A
quibusdam
Galenicis,
(inquit.)
pseu¬
domedicis,
&
logiatris,
opponentibus
se
ve¬
ritati
illucescenti.
Hoc
si
verum
est,
quorsum
omnes,
quibus
Galenica
non
sordent,
in
cessuntur
conuitiis?
Cur
ad
artem
vniuer¬
sam
vnius
atque
alterius
professoris
factum
singulare
redundat?
Quid
Galenus
ille
ad¬
misit,
quem
saepius
asinum,
leporem,
&
e¬
iusmodi
ignominiosorum
titulorum
mon¬
stris
plurimis
a
te
appellari
audimus?
Num
&
ille
hoc
dixit?
Indicio
hoc
nimirum
est
odio
Chymici
iu¬
dicium
de
Paracelso
[sic].
Quidam
Galenici
petuntur.
Omnes
iniu¬
ste
tractan¬
tur.