ANTIGRAMANIA.
191
odio
quodam
singulari
erga
artem
vniuer¬
sam
praegnantem
hunc
hominem
esse,
&
defuisse
sibi
occasionem
eius
monstri
pa¬
riendi,
donec
sermone
quorundam,
eoque
fortassis
non
satis
certo,
instigatus
animum
conuitiis
grauidum
exonerauit,
&
vene¬
no
suo
aerem
mundi,
&
bibliopolia
con¬
spurcauit.
An
autem
illi
sint
pseudome¬
dici
&
logiatri
qui
id
dixerunt,
res
tandem
loquetur
ipsa.
At
punguntur
non
tantum
veteres
cum
Galeno,
sed
&
recentes
lau¬
datissimi
illi
medicinae
excultores,
Gesne¬
rus,
Zuingerus,
Crato,
Erastus,
Seidelius,
Langius
innumerique
alij
qui
se
se
praui¬
tati
Paracelsicae
strenue
opposuerunt,
quosque
optimos
&
peritissimos
fuisse
me¬
dicos,
non
verbis
sed
&
re
notitiaque
&
fa¬
cto
tales,
in
ore
animisque
est
omnium.
Verum
si
inuertere
virtutes
vitiis
libet;
non
inique
ferenda
censura
est.
Ita
enim
ad
Paracelsicos
redit
nota
sua
pseudome¬
dicorum;
nostri
vero
omni
laude
peri¬
tiae
medicae
fiunt
superiores.
Addidit;
veritati
illucescenti.
Quid
ergo?
Iam
ne
illucescit
primum
seu
in
lucem
venit
medica
veritas?
Agnoscitis
vim
verbi
Grammatici.
O
falsum
ergo,
imperi¬
tum
&
stultum
cum
omnibus
coaetaneis
suis,
&
posteris,
qui
ante
hunc
Neopara¬
celsum
decesserunt,
Paracelsum
priorem.
At
ad
Veteres
&
recentes
in
cessuntur
maledictis.
Veritas
il¬
lucescens.