198
ANDREAE
LIBAVII.
D.
nat
homo
conscius
sibi
malefacti.
Itaque
&
conuitium
illud
calumniae
auertit
à
medi¬
cis
in
seipsum,
contestatus
illud
obiectum
non
fuisse
crimen
nec
calumniam,
sed
pu¬
ram
putam
veritatem,
quae
retorqueri
non
potest.
Ita
se
confundit
in
ipso
titulo.
Nec
iuuatur
istis
horrendis
effectis:
vires
ae¬
grorum
opprimunt
&c.
Notum
enim
est
vel
plebeis,
nec
crudorum,
nec
feculen¬
torum
nec
exoticorum
medicamentorum
hanc
per
se
vim
esse,
propterea,
quod
&
multi
cibi
tales
comesti
nihil
inferant
noxae:
Medicamenta
vero
oporteat
non
semper
coqui
foris,
at
in
corpore
etiam
o¬
mnino
non.
Quod
enim
coquitur
non
raro
vim
perdit.
Quod
natura
domat
in¬
tus
coquendo,
id
principium
transmutatio¬
nis
ad
substantiam
accipit,
cuius
gratia
non
medicinae
dantur,
sed
nutrimenta.
Hoc
adeo
verum
est,
vt
etiam
physicus
loco
axiomatis
[GR]ἀυτοπίστου[/GR],
posuerit
cum
scripsit;
[GR][unchecked]φάρμακα
ἀπεπτά
ὅστι
καὶ
οἷα
κρατεῖν,
ἀλλὰ
μὴ
κρατεῖσθ[/unchecked][/GR].
De
feculentia
redarguent
Nco¬
paracelsum
vel
heluones,
quanquam
in
Medicos
iniurius
est
hoc
ipsis
tribuendo,
qui
quaecunque
praeter
naturam
adhae¬
rent
medicinis,
ea
ante
vsum
remoueri
diligenter
curant.
Quae
vero
naturaliter
as¬
sunt,
ea
non
semper
aut
posse
aut
debere
tolli
longe
rectius
Paracelso
intelligunt.
De
Oppressio
vi¬
rium
aegro¬
torum.
Medicamen¬
ta
non
omnia
foris
coquen¬
da.
[GR]πρόβ.
μ.
β.[/GR]
Non
semper
&
omnia
ex¬
trahenda.