ANTIGRAMANIA.
207
prehenditur
is
axiomate
negato,
&
illustra¬
to
per
oppositum
disparatum,
hoc
modo;
Paracelsistae
non
propinant
aegris
vio
lenta,
corrosiua
&
deleteria:
sed
Ga¬
lenici
opprimunt
aegros
crudis,
fecu¬
lentis
&
exoticis.
Addidit
autem
simul
argumenta
quae¬
dam
posterioris
partis,
quorum
prosyllo¬
gismi
sint
expectandi
in
ipso
opere,
vt
pa¬
tuit.
Prioris
[GR]πίστεις[/GR]
auscultabimus
in
pri¬
mo
conflictu.
Nunc
accedimus
ad
prae¬
fationem,
quae
&
ipsa
singularis
ingenij
vim
exprimit,
dignam
nempe
pleudochy¬
mico
&
domi,
aberrante
principio,
per
abortum
nato
medicastro.
Exordium
arrogantiae
infulsissimae,
ex¬
emplo
Thrasonis
Terentiani,
cuius
etiam
apophthegmate
vtitur,
plenissimum
est.
Quasi
enim
Chymię
patronus
solus
sit,
ne¬
que
quicquam
sciant
reliqui,
quin
is
so¬
lus
coactus
sit
sustinere
aduersus
impo¬
stores
dicta,
prorumpit
in
haec
verba:
Diu
pertuli
quorundam
Galenicorum
calum¬
nias:
Satis
pro
authoritate:
Cur
autem
pertulisti?
Quia
malui
omnia
prius
experiri,
quam
armis,
more
sapientum;
autoritate
dicti
Thrasonici
apud
Teren¬
tium.
Audis
quod
sapientem
se
aestimet
con¬
tra
ac
in
titulo,
vbi
stultus
auditur.
Sed
si
omnia
Quaestio
hu¬
ius
scripti.
De
praefa¬
tione
pseu¬
dochymici.
Thrasonicis
exordium.