208
ANDREAE
LIBAVII
D.
omnia
sapientiae
scrinia
in
hoc
tractatu
excutias,
plurimum
arrogantiae
stultae,
sa¬
pientis
vero
modestiae
nihil
repereris.
At
quaenam
prius
expertus
est,
aut
quibus
ten¬
tauit
medicorum
animos?
Num
vt
Thra¬
so
ille
sine
vi
argumentorum
pondere
ami¬
ce
disceptando?
Neutiquam.
Nullum
e¬
nim
huius
rei
ne
vestigium
quidem
extat,
imo
vt
primum
animum
Paracelso
adiun¬
xit,
eiusque
disciplinam
(quod
nefas
est
audire
de
Theologo)
incepit
admirari,
Galenica
omnia
extremo
persecutus
est
odio,
fastidiuitque
ita,
ut
non
raro
prae¬
stantissimos
viros
ignominosis
dicteriis
solitus
sit
incessere.
Sed
prosyllogismo
manifestam
facit
illam
sapientiam.
Spes,
me
tenuit,
inquit,
veritate
illos
&
rerum
euentu
conuictos
calumniandi
finem
fa¬
cturos,
&c.
At
inquam
istud
non
erat
ex¬
periri
OMNIA.
Tolerantia
quaedam
no¬
minetur,
at
experiundi
omnia
instrumen¬
tum
sufficiens
non
est.
Nec
ita
agebat
Thraso,
quem
imitatur.
Si
voluisses
ex¬
periri
omnia;
aut
scripto
quodam
publico
docuisses
artem
tuam,
aut
ad
Academiam
quandam
profectus,
publicis
&
priuatis
colloquiis
de
rebus
contulisses;
principia
&
modum
artis
tuae
demonstrasses,
fecis¬
sesque
vt
rebus
omnibus
bene
intellectis
compertisque
alij
iudicare,
libere
&
sine
fuco
Paracelsici
non
confe¬
runt
amice
cum
Galeni¬
cis,
sed
obstre¬
punt
eis
scur¬
riliter.
Talis
est
&
Pithopaeus
quidam
&
omnes.