210
ANDREAE
LIBAVII
D.
Multo
minus
decuit
istos
tuo
magiste¬
rio
ad
artis
reformationem
vti.
Attu
tam
stolidos
nos
putas,
qui
ignoremus,
vt
vt
tuarum
coctionum
ignari
sumus,
chymi¬
cas
[GR]πυροτεχνίας[/GR]?
Imo
monstrabimus
in¬
epte
te
coquere,
&
praeparare,
nec
asse¬
qui
si
quid
vera
chymia
praecepit.
Appo¬
suisti
in
margine
scholia:
Causa
silentij?
Haec
verba
directa
apponuntur
his:
Haec
sua
in
DEVM
&
naturam
peccata,
atque
errata
cum
multorum
hominum
perni¬
cie
coniuncta,
&c.
Egregia
sane
silen¬
tij
causa
in
Theologo
aut
Christiano¬
Sed
contrarium
verum
est.
Quia
enim
virulenti
animi
calumniam
esse
sciebas,
prodere
eam
citius
non
fuisti
ausus,
quam
ab
illis
tuis
magnificis,
doctissimisque,
quos
putas,
instigareris,
aut
ex
pleno
tandem
corde
os
impurum
eructaret
ma¬
liciam.
Si
nostri
quid
per
imprudentiam
pec¬
carunt,
aut
negligentiam;
homines
fuisse
memineris,
qui
admonendi
erant,
non
clam
mordendi,
aut
publice
traducendi.
Tu
vero
tibi
caue:
&
diligenter
attende
ne
quod
erratum
committas
ex
imperi¬
tia
artis,
aut
attentione
suspensa;
vel
ma¬
seu
aliorum
la,
enarratione;
aut
vitio
circumstantium
&
aliorum;
Et
te
[GR]ἀναμάρητον[/GR]
praedicabi¬
mus.
At
quomodo
illud
cauere
possis,
ex
Theo¬
Nullis
me¬
dicus
quem
non
aliquan¬
do
seu
sua
seu
aliorum
culpa
errare
contingat.