ANTIGRAMANIA.
209
fuco
potuissent.
At
tu
illos
accusasti
sem¬
per;
&
tua
ita
occultasti,
vt
ne
magno
quidem
cuidam
viro
volueris
confectio¬
nem
salis
venerei
aperire;
quin
infra
ca¬
nes
&
porcos
appellas,
quibus
margaritae
tuae
non
sint
obiiciendae.
Ecce
sapien¬
tiam.
Si
ita
tecum
expertus
omnia
esset
Saluator
tuus,
iam
in
inferno
vlulares.
Non
tam
dementes
sunt
medici,
vt
re¬
rum
veritati,
quam
euentus
comprobat,
seu
experientia
euincit,
obstrepant.
At
tu
nullam
eis
ne
nunc
quidem
veritatem
ostendisti.
Si
feliciter
releuasti
quos¬
dam;
nos
quidem
inuidiose
illud
non
interpretabimur;
memineris
tamen
il¬
lius
Hippocratici,
(cum
tibi
in
hoc
tra¬
ctatu
libuerit,
ex
Hippocrate
arma
ad¬
uersus
nos
sumere.)
[GR][unchecked]δοκέε
μοι
οἷόντε
εἶναι
καὶ
ἰητρῷ
μή
χρωμένους
ἰητοικῆ
περιτυχεῖν.
Ουμὴν
ὡςʼ
εἰδέναι
ὅτι
ὁρθὸν
ἐν
ἀυτῇ
ἐνειη
καὶ
ὅπμὴ
ὀρθόν[/unchecked][/GR],
&c.
Quid
mirum
si
tibi
em¬
pyrice
agenti,
&
fortuna
secunda
vten¬
ti,
neque
tamen
rationem
&
modum,
nec
medicinae,
nec
curae
reddenti,
as¬
sentiri
noluerunt?
Quin
&
hoc
ipso
scripto
tuo,
ne
vllo
quidem
argumen¬
to
artis
persuadere
potes.
Tibine
cre¬
derent?
Tene
admitterent
ad
album
verorum,
seu
chymicorum,
seu
medi¬
corum?
Multo
O
Paracelsici
volunt
si¬
bi
assentiri,
&
nihilomi¬
nus
nulli
sua
osten¬
dunt.
[GR]περὶ
τεχνης.[/GR]