222
ANDREAE
LIBAVII
D.
que
vocaris.
Aestimet
haec
tantum
ratio
sensusque
fideles.
Sed,
Neoparacelse,
quo
argumento
mihi
monstrabis
solo
igni
vti
Chymicos?
Male
stabit
Vulca¬
nus
solus.
Multa
chymica
fiunt
sine
il¬
lo.
Quo
mihi
persuadebis
illum
tuum
de
vitriolo
liquorem
semunciatim
po¬
tabilem,
esse
correctum
eius
spiritum
seu
oleum?
Illum
tuum
salem,
esse
Ve¬
neris
salem;
Illud
butyri
instar
vorandum
arsenicum
esse
huius
essentiam?
Vides
vt
vt
vsurpauerimus
claudicantem
Vulca¬
num,
nihilominus
sub
iudice
litem
fore,
nisi
sensum,
rationem
&
peritos
verae
chy¬
miae
artifices
eosque
medicos
admittas.
Sed
fortassis
etiam
mea
litera
mortua
est,
&
in
coelo
huius
Spagirici
nullam
habet
vitam.
Vtinam
hic
separatum
esset
purum
ab
impuro,
vt
ex
magna
mole
Neopara¬
celsi
saltem
micam
salis
honi
&
essati
de¬
prehenderemus.
Ait
physica
esse
illa
sua
robora,
non
metaphysica
seu
Theologi¬
ca.
Ergo
patere
oculis.
Bene.
Sed
cur
id
sumis,
quod
in
opere
repudias?
Cur
non
tuos
sed
Vulcani
oculos
infra
saepe
appel¬
las?
Moneo
autem
ne
tantum
oculos
no¬
bis
largiare,
sed
&
linguam
faucesque;
nares,
digitos
&
aures;
Vt
si
fortassis
co¬
lor
non
separet
essentias,
saltem
odor
&
gustus
Chymici
non
solo
igni
pu¬
rificant.
Sine
autori¬
tate
aduer¬
sarius
non
potest
de¬
monstrare
suum
liquo¬
rem
esse
vi¬
trioli
essen¬
tium.
Paracelsica
sunt
sensilia.