ANTIGRAMANIA.
223
gustus
id
praestet,
quemadmodum
fieri
potest,
vt
flores
albi
antimonij
non
mul¬
tum
distent
colore
a
sacharo
plumbi;
aut
mercurio
aliaue
re
praeparata:
Quin
&
Amvvaldus
concinnat
panaceam,
quae
eluta
in
aqua
prope
refert
cinabarim;
adeo
vt
pene
sit
interdum
indiscreta
differentia,
mihique
sit
missa
illa
ipsa
no¬
mine
panaceae.
At
Cinabarim
esse
suum
puluerem
Amvvaldus
non
concedet.
Verum
&
hoc
velim
te
nobis
relinque¬
re,
vt
hominibus
liceat
esse.
Si
enim
sen¬
su
solo
iudicauerimus,
quid
distabimus
a
brutis?
Neque
etiam
solum
des
ignem.
Nam
cum
Vulcanus
ille
tuus
valde
sub
dolus
&
fraudulentus
sit,
adeo
vt
ille
ne
bulo
interdum
dimittat
falsarium
au¬
rum
sine
indicio;
oportet
vt
etiam
aquae
regiae
assint,
&
lapides
lydij
&
alia.
Sed
&
haec
non
sufficiunt.
Scis
nos
non
pri¬
mos
esse
huius
artis
inuentores,
neque
et¬
iam
experimenta
fecimus
primi;
sed
imi
tamur
magistros,
qui
antenos
&
inuene¬
runt
&
excoluerunt
artem,
tradiderunt¬
que
infallibiles
notas
essentiarum,
oleo¬
rum,
aquarum,
spirituum,
salium
sulphurum,
Mercuriorum,
Elixirium,
Magisteriorum,
Elementorum
sepa¬
ratorum,
Tincturarum
&
aliorum
ne
erremus
Panacea
Amvvaldi.
Non
solo
sen¬
su
aestimat
homo.
Non
solus
i¬
gnis
exami¬
nis
instru¬
mentum.
Artificum
consensus
ne¬
cessarius
ad
praecepta
ar¬
tis.