ANTIGRAMANIA.
231
meritate
vulgi,
plurima
sequebantur
exi¬
tia
&
imposturae;
quae
augebantur
eo
magis,
quo
praecipitior
plebs
est
ad
no¬
ua.
Ipse
etiam
Paracelsus
ebrietati
de¬
ditus
absque
vlla
medebatur
methodo
passimque
ingulabat
multos;
quanquam
aliquos
etiam
miraculo
quasi
interdum
sanaret.
Haec
tam
certa
sunt,
vt
ne¬
gari
non
possint.
Neoparacelsus
illam
cantilenam
reuocat
ad
carceres,
fingit¬
que
sibi
eam
opponi,
quem
tamen
Era¬
stus
vix
dignum
iudicasset
contra
quem
vel
literulam
scriberet.
Nam
ille
Para¬
celsicos
non
curat
ob
insaniam
in
dispu¬
tatione
de
purgantibus.
Hodie,
quòd
insanos.
sciam,
minor
illis
impostoribus
fides
est;
&
didicerunt
etiam
nostri
chymica
con¬
cinnare,
atque
etiam
felicissime
non
ra¬
ro
adhibere.
Itaque
fere
exoleuit
ista
accusatio;
nisi
quod
quorundam
in
ani¬
mis
adhuc
haeret
suspicio,
praesertim
si
quem
similem
illis
conspexerint.
Et
cum
Neoparacelsus
Paracelsum
com¬
mendet;
alios
medicos
extremo
perse¬
quatur
odio;
neque
legitime
peruenerit
ad
medicinam,
sed
desperatione;
non
imme¬
rito
suspectus
est
factus.
Vnde
fortassis,
qui
in
vicinia
sunt,
medici,
sui
officij
esse
putarunt,
admonere
homines,
vt
sibi
ca¬
ueant;
si
quidem
eiusmodi
curiones
olim
multum
P
4
Paracelsus
ineptus
&
ebrius
medi¬
cus.
Erastus
tan¬
dem
vt
&
Crato,
con¬
temsit
Para¬
celsicos
[sic],
vt
insanos.