ANTIGRAMANIA.
233
DEVM
testem
contrarij
adposceret,
atque
ita
innocentiam
Paracelsistarum
argue¬
ret.
Quid
verò
si
Deus
&
contrarium
sci¬
ret,
atque
etiam
molitus
esset
olim,
&
nunc
quoque
potenti
manu
cum
Paracel¬
so
impio
Paracelsistas
concuteret?
Quid
enim
isti
factiosi
machinati
sint
in
som¬
niata
sibi
Chrysopoeia
(quę
per
se
non
ad¬
uersatur
naturae:)
&
medicina
arrogata,
non
est
tacitum.
Illud
tale
est
vt
indigna¬
bundum
potius
commouere
&
DEVM
&
Magistrum
possit,
quam
monitores
medi¬
cos
confundere.
Non
tu
nobis
hoc
adimes.
Neque
aliter
persuadebis,
Neoparacelse.
Res
proclamata
est.
Sed
tu
inspergis
argu¬
mentum
ex
obliquo;
quasi
medici
homi¬
nes
sint
scelerati;
&
ob
id
a
Deo
puniendi.
Caue
tibi
a
nostrorum
iusta
indignatio¬
ne.
Si
volubilitas
linguae,
&
rabies
ad
cri¬
mina
confingenda,
obtrudendaque
suffi¬
cerent;
tu
sacrilegus
audires,
&
alia
multa,
atque
ita
ex
factis
tuis
ornatus
esses.
Sed
abstineant
nostri,
scientes,
si
cum
sterco¬
re
certent,
seu
vincant
seu
vincantur,
sem¬
per
se
maculari;
&
fugitiuum
sacerdotem,
qui
DEO
suo
fidem
non
praestitit,
multo
minus
in
asserendo
hominum
honore
posse
esse
certum
&
firmum.
Nos
Deum
vicis¬
sim
precamur,
vt
te
ex
insano
sanum
fa¬
ciat,
&
meliori
donet
mente.
Alte¬
P
5
I.
Argumen¬
tum
Para¬
celsicum.
Responsio:
Medici
non
sunt
scelera¬
ti,
fictumque
id
crimen
est,
&c.
Qui
fidem
Deo
non
ser¬
vat,
nihil
in
aliis
mere¬
tur
autori¬
tatis.