262
ANDREAE
LIBAVII.
D.
gra
saepe
audiuerint
quiritantem
&
con¬
uitia
dolori
decantantem.
Sed
quid
praete¬
rea
affert?
Illustrat
illam
suam
certitudinem
opposito
contrario.
Cui
non
est
certa
mor¬
bi
cognitio,
inquit,
eius
opinio
quae
Gale¬
nicis
perfamiliaris;
certum
remedium
ha¬
bere
non
potest.
Hic
naturam
opprimi,
at¬
que
aegrotantes
ante
iustum
vitae
terminum
extingui
quis
non
videt?
Haec
ille.
Praeclare
quidem
illud;
quod
ignoto
morbo,
ignore¬
tur
remedium
at
non
ex
officina
Vulcania,
&
anatomia
essata,
nec
arte
signata.
Nam
vt
morbum
scias,
Vulcanus
non
efficit
in
suis
fur¬
nis
dum
res
commissas
destruit,
&
affligit
Para¬
celsice.
Quod
autem
Galenicos
pungit;
ęquo
animo
ferunt.
Quid
enim
ab
hoste
expectes
aliud?
Sibi
tribuit
scientiam;
nobis
opinio¬
nem.
Si
vellem
vrgere
Sophistam;
totam
illi
adi¬
merem
Vulcani
artem,
omnemque
cerebri
essentiam
vna
cum
arte
signata.
Sed
hoc
Ra¬
mo
censori
committemus.
Non
autem
est
con¬
sequens,
remedium
certum
ex
opinione
non
posse
haberi,
quanquam
id
tam
certum
non
sit,
quam
quod
[GR]ἀπόδειξις
καὶ
ἐπιστήμη[/GR]
suppe¬
ditat.
Aliquid
dandum
coniecturis
non
raro
est.
Et
quis
in
tanta
humanae
mentis
imbe¬
cillitate
rem
semper
acu
tangere,
&
digito
monstrare
ita
possit,
vt
asserat,
hoc
certum
erit
huic
morbo
remedium?
Medici
sciunt
suum
officium
esse
ex
artis
praescripto
agere;
Ea
autem
De
remedio
certo.
Remedium
indicatur
a
morbo.
Galenicis
o¬
pinio
tribui¬
tur.
Etiam
con¬
iectura
quo
dammodo
indicat
re¬
medium.
Medici
est
bene
mederi.