274.
ANDREAE
LIBAVII
D.
dem.
Nobis
persuasum
est,
si
arsenicum,
quod
acre
est
venenum,
&
ossentia
sua
in¬
fensum
animalibus,
[GR]κατὰ
γίνος[/GR],
istud
fuit
ex
quo
praeparatum
illud
butyrum
est,
aut
interimere
debuisse,
tantum
abest
vt
quic¬
quam
iuuerit;
aut
per
halitum
dissipata
essentia
eius
cadauer
retentum
deglutitum
esse.
Remanere
autem
tale
quid
potest,
si¬
quidem
terreum
est.
Ita
praeparat
Quer¬
cetanus:
Ter
sublimatum
affuso
fixatorio
menstruo
destillat
saepius.
Puluerem
reli¬
ctum
albiss.
eluit,
vt
sal
tollatur.
Addito
oleo
calci
reuerberat,
tandemque
abluit
&
restat
calx
diffluens
instar
butyri.
Hoc
quid
aliud
est
quam
terrea
substantia
&
ex
qua
abla¬
ta
est
illa
Chymicorum
anima?
Ille
tamen
tam
temerarius
non
est,
vt
corpori
immit¬
tat.
Si
bene
&
spagirice
extrahere
voluisset
ita
vt
essentia
residua
mansisset,
omnes
alu¬
delis
rimas
occlusisset,
ne
vllus
spiritus
a
minera
eius
potuisset
discedere.
Alias
nec
spagirica
fuit
extractio,
nec
essentiae
appa¬
ratus.
Et
qualis
illa
essentia
est,
quae
caret
proprietate
specifica?
Asserunt
autem
mul¬
ti
eam
vim
esse
qualedit;
quanquam
alij
cor¬
rosionem
culpent.
Sed
id
verisimilius
est,
cum
purgans
vis
simul
insit.
Quin
&
ipsi
Pa¬
racelsistae
affirmant.
Constans
enim
apud
eos
Theorema
est,
quosdam
morbos
esse
arse¬
nicales,
vt
pestis;
quaedam
etiam
remedia,
vt
Xenech¬
Praeparatio
Arsenici.
Nota
Chy¬
micos
non
me¬
ras
essentias
concinnare,
sed
&
corpo¬
ra
expurga¬
re,
si
illae
vo¬
catae
essentiae
sint
noxiae.
Illud
buty¬
rum
non
fu¬
isse
chymica
essentiam.
Arsenicum
aliquibus
di¬
citur
pro¬
prietate
ve¬
nenum,
ali¬
quibus
ero¬
sione.
Sed
il¬
lud
est
ve¬
rius.